De laatste tijd wordt veel gesproken over het bewaren van verkeersgegevens. Maar wat zijn dat eigenlijk? Als het gaat om telefonie is het simpel: wie heeft wanneer hoelang gebeld en met wie. En vanaf welke mast, als het om mobiele telefonie gaat. Een ding is zeker: verkeersgegevens zeggen niets over het onderwerp van het gesprek. Het zijn puur de gegevens die nodig zijn om de beller een rekening te kunnen sturen.

Bij internet zijn de gevolgen echter een stuk verregaander. Als je weet welke site iemand heeft bezocht, weet je ook wat hij daar gelezen heeft. Als je de headers van een e-mail bekijkt, weet je door het lezen van de onderwerpregel al waar de inhoud van de mail over gaat. Internetverkeersgegevens zijn dus nauwelijks te scheiden van de inhoud.

Verschil

Ondanks dit fundamentele verschil tussen telefonie en internet worden deze twee takken van sport door de politiek op één hoop geveegd. Wetten worden bewust lekker algemeen gehouden, zodat ze niet bij iedere technologische ontwikkeling moeten worden aangepast. Details kunnen later wel ingevuld worden.

Details? Of Bromsnor straks alleen maar kan zien of en hoelang u op internet bezig bent geweest of dat hij tot drie jaar na dato al uw e-mail kan teruglezen, scheelt nogal wat. Donner doet dit echter af als 'technische details' en zou het liefst zien dat hij carte blanche krijgt om deze 'details' later zelf in te kunnen vullen.

"Het gaat alleen om gegevens die toch al worden bewaard om een rekening te kunnen sturen", verdedigt Donner zich tegenover de steeds groter wordende groep critici. Wij weten wel beter. Wat wordt er in een tijd dat alle internetabonnementen flat-rate zijn nog aan gegevens bewaard? De naw-gegevens en het type abonnement. Heel misschien de hoeveelheid dataverkeer. Daar vang je geen boeven mee.

Nutteloos

Met uitgebreidere verkeersgegevens wel dan? Dat is de vraag. Het nut van het bewaren van verkeersgegevens is namelijk nooit aangetoond. Niet omdat er nooit naar gevraagd is, maar omdat het gewoon een beetje lastig is om aan te tonen dat iets wat totaal zinloos is nut heeft. Zelfs de mensen die niet zoveel waarde hechten aan de privacy van 450 miljoen Europeanen (u heeft toch niets te verbergen?) zijn tegen het plan. Logisch, het werkt gewoon niet.

Het is voor criminelen kinderlijk eenvoudig een eventuele bewaarplicht te omzeilen door een provider in het buitenland te nemen. "De bewaarplicht gaat gelden voor alle Europese landen", wordt hier tegenin gebracht. Alsof internet bij de grenzen van Europa ophoudt. Kent u Hotmail, meneer Donner?

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de kosten. Of die nu betaald gaan worden uit belastinggeld of dat de internetproviders voor de kosten moeten opdraaien; de burger krijgt uiteindelijk de rekening gepresenteerd. Maar die krijgt in ruil voor het inleveren van zijn privacy natuurlijk een stuk veiligheid terug. Veiligheid kost nu eenmaal geld en gaat nu eenmaal ten koste van de privacy. Toch?

Of zou het CBP gelijk hebben en zouden bestuurders proberen hun eigen falen te bedekken door te roepen om meer privacyschendende bevoegdheden?

Alex Bik is technisch directeur van de interetprovider BIT.