Warrig Windows

Windows is in de techwereld een van de weinige constanten, door de jaren heen. De meeste mensen weten blind op Start te klikken om dan programma's te starten en hun pc's te gebruiken. Maar weinig gebruikers zijn niet bekend met de bureaubladmetafoor, compleet met kantoormappen voor documenten (en andere bestanden), prullenbak en andere vertrouwde GUI-items.

Is het dan niet vreemd en bevreemdend dat Windows tegenwoordig niet meer Windows is. Of: lijkt. Want om mee te gaan met de tabletrevolutie is Microsoft ertoe overgegaan om Windows 8 te voorzien van een geheel nieuwe GUI. Een omgeving die ontworpen is voor touch-bediening. Alleen kan het bedrijf daarbij het verleden letterlijk niet loslaten, dus heeft Windows vanaf versie 8 een Janus-kop.

Windows heeft tegenwoordig twee gezichten: één die terugkijkt naar het verleden (het bureaublad) en één die vooruitkijkt naar de toekomst (de touch-tegels van Metro). En het is niet alleen het uiterlijk van de zogeheten Modern UI die voor verwarring zorgt. Ook de dubbele uitvoering van een standaardapplicatie als Internet Explorer, de doublure van ARM-Windows (RT) en x86-Windows (8).

Bizar, de verwarring van en door Windows.

De geslotenheid van het open web

Hoe kan open toch enigszins dicht zijn? In open source-kringen woeden er al jaren felle discussie over wat 'open' nu echt inhoudt. Softwarelicenties die het vrijgeven van broncode sturen of beperken, op wat voor manier dan ook, worden niet door iedereen als open gezien. En nee, dat betreft niet alleen licenties van commerciële partijen als Microsoft. Maar ook een oer-licentie als die van BSD (Berkeley Software Distribution).

Het wereldwijd gebruikte web (formeel: het World Wide Web) dreigt dit nu ook te overkomen. De open technologie voor webservers, html-pagina's, webbrowsers en meer ICT daaromheen loopt sinds zeker een jaar tegen sluitingsdrift aan. Of is dat juist openheidsdrang?

Want de oorspronkelijke uitvinder van het web, sir Tim Berners-Lee, pleit juist voor het opnemen van contentbeveiliging in de open webtaal html5. Terwijl één van de bewakers van html waarschuwt dat dit het einde van het open web betetekent. Maar de organisatie waar hij onder valt, standaardenorgaan W3C, echoot het standpunt van webvader Berners-Lee.

Want zonder deels gesloten technologie in het open html, kan het web niet zonder geheel gesloten technologie, luidt het argument. Zie maar het wijdverbreide Flash van Adobe of de door Microsoft ontwikkelde tegenhanger Silverligh. Alternatieve platformen, zoals het open source Linux, zijn in de regel tweederangs burgers als het op dit soort technologie aankomt. Of dreigt er met 'het nieuwe web' (™) een soortgelijk effect, en daarmee meer geslotenheid?

Bizar, de openheid van een beperkt web / de beperkingen van het open web.

OV-chipfail

Niets is perfect. Alle ICT kent z'n bugs, schoonheidsfoutjes en praktische tekortkomingen. Zie maar de problemen bij migraties en implementaties van technologie. Daarbij heeft de Nederlandse geen glansrijke reputatie wat ICT betreft. Dat valt enerzijds te verklaren door de publieke - en openbare - rol die de overheid heeft. En het valt anderzijds ook deels het ICT-bedrijfsleven te verwijten. Hoewel er daarbij twee schuld dragen.

Uitschieter, met kop en schouders, in de trend van manke IT-projecten met overheidsinmenging is toch wel het OV-chipsysteem. Een plan voor een landelijk elektronisch betaal- en ticketsysteem voor het openbaar vervoer. Dus iets wat bijna elke burger raakt en wat het leven van die reisconsument flink kan verbeteren.

Helaas zijn er nogal wat tekortkomingen; in het ontwerp, de uitvoering, het onderhoud, de communicatie, de controle, enzovoorts. Reizigers zagen zich geconfronteerd met dubbele incheckpalen, voor verschillende vervoersbedrijven. Reizigers kregen prijsverhogingen en privacyproblemen voor de kiezen. Reizigers kregen storingen over zich heen. Kortom, de klant heeft het zwaar te verduren.

Bizar, de 5 nee 25 problemen met het OV-chipsysteem. En de 25 nieuwe, zo'n anderhalf jaar later.

Google heeft toch wel wat evil

Er was eens .. een kleine internet start-up, opgezet vanuit de technologie en met een duidelijk superieur product/dienst. Dat kleine internetbedrijf onderscheidde zich niet alleen met zijn tech, maar ook met zijn motto. Geen zakelijke zweep, winstbejag boven alles. Nee, een belofte aan de gebruiker, geformuleerd als een gebod naar het bedrijf zelf. "Don't be evil."

Een verheven en lovenswaardige basisgedachte voor het runnen van een bedrijf. Door velen gezien als een verademing vergeleken met de geldbeluste techreuzen aan wie het maar moeilijk ontkomen is. Maar 'evil' kan net als 'open' een definitiekwestie zijn. En niet evil doen blijkt hoe dan ook lastig om vol te blijven houden.

De historie van Google staat enerzijds bol van de goede producten, revolutionaire projecten, en goede bedoelingen. Anderzijds is de geschiedenis van Google gekenmerkt door blunders, fouten, en goede bedoelingen. Onhandigheid, knullige slechtheid, of machtsmisbruik door een nieuwe techmonopolist? Waarom niet alledrie? Er valt hoe dan ook het één en ander aan te merken op het bedrijfsmotto versus de praktijk. In de VS en in Europa is er met antitrustblik gekeken naar Google. Een bedrijf dat tegenwoordig ook militaire hardware maakt.

Bizar, de evil kanten van Google, en de evil kanten van Google's Android.

Software(bedrijf) versus freeware

Het is niet alleen een partij als Stichting Brein die jaagt op hyperlinks, naar ongeloorloofde data. Naast die bestrijder van internetpiraterij is er nog de BSA (Business Software Alliance), die de belangen behartigt van diverse softwarefabrikanten. Dat doet de BSA door te jagen op softwarepiraten, in het bedrijfsleven. Maar soms neemt een softwarebedrijf de jacht zelf op zich.

Wat in het geval van RealNetworks tot een bizarre De 5 heeft geleid. De maker van software voor het via internet streamen van audio en video blijkt niet veel van internet te snappen. Het gaat om verschillen tussen een hyperlink, een redirect, caching, een lokaal gehost bestand versus een bestand elders, shared hosting, en meer kernzaken van het internet. Dit alles en meer kwam aan het licht in de rechtszaak van RealNetworks tegen een aanbieder van de freeware Real Alternative.

Bizar, de 5 technische blunders van RealNetworks.