Er wordt op dit moment een hoop kritiek geuit op de Franse overheid en zelfs enkele ministers waaronder de minister van de digitale sector en innovatie, en de nationale digitale raad, een instantie gerecreëerd door de overheid om onafhankelijk advies te geven op alles dat met digitale technologie te maken heeft.

De Minister van Binnenlandse Zaken, Axelle Lemaire, vertelde de Franse journalisten dat de megadatabase tien jaar oude technologie gebruikt en grote beveiligingsproblemen had. De ministers vinden dat het opzetten van deze megadatabase (genaamd TES) een slechte zaak. De database zou niet veilig genoeg zijn en misbruik is onvermijdelijk.

Biometrische gegevens

TES is een gigantische uitbreiding op een al grote database die gebruikt wordt voor het maken van biometrische paspoorten. De Franse overheid wil deze samenvoegen met de (niet-biometrische) van Fransen die een nationale identiteitskaart hebben.

Het is niet de eerste keer dat het opzetten van een grote database in Frankrijk zorgt voor grote verontwaardiging. Frankrijk heeft dit al meerdere malen meegemaakt.

In 1973 begon de Franse overheid te werken aan SAFARI, een project om elke burger te identificeren met een uniek nummer welke kon worden gebruikt om alle informatie in verschillende databases aan elkaar te linken. Nadat de krant, Le Monde, deze plannen naar buiten bracht in 1974, volgde er een golf van verontwaardiging. In 1978 werd er een wet aangenomen die het koppelen en verwerken van persoonlijke data limiteert.

De reactie van de Fransen op SAFARI was zo fel omdat het gebruik van zulke databases in Frankrijk in het verleden al eens is misbruikt door het Vichy-regime tijdens de Nazi-bezetting om Joden en buitenlanders te filteren.

Men was bang dat als Frankrijk weer onder zo'n regime terecht zou komen, het bestaan van zo'n database criminaliteit tegen de mensheid kon faciliteren.

Op de volgende pagina: Niets geleerd van het verleden

De Fransen probeerden het nogmaals in 2008 met een project genaamd EDVIGE. Deze database zou onder andere gegevens over de seksualiteit, het ras en de gezondheid van burgers bevatten. Daarnaast zouden ook criminelen, potentiële criminelen en verkozen ambtenaren worden toegevoegd aan de database.

De overheid werd gedwongen de plannen voor deze database te wijzigen en later zelfs te annuleren.

Het idee is nu echter in een nieuwe vorm terug, net nu Parijs op het punt staat de Open Government Partnership te hosten.

Function creep

De Nationale Digitale Raad maakt zich vooral zorgen over het centraliseren van zulke gegevens en dan met name de toevoeging van biometrische gegevens. De database zal een zeer gewild (en gevoelig) doel zijn voor cybercriminelen en malafide overheidsmedewerkers. Maar daarnaast is de raad ook bezorgd over de vrijheid van de burgers.

"De geschiedenis heeft ons geleerd dat het maken van zo'n database leidt tot function creep, ongeacht het gebruik van de database legaal of illegaal wordt gedaan. Denken dat ons land een uitzondering is, komt neer op het negeren van het verleden. Zeker nu populisme in Europa en de Verenigde staten toeneemt."

De overheid is gevraagd om de uitvoer van deze plannen te staken totdat alle beveiligingsimplicaties zijn bestudeerd.