De hackers, Jonathan Westhues en Annalee Newitz, demonstreerden met behulp van een rfid-lezer, een antenne en een laptop met software die signalen oppikt, hoe het identificatienummer van de Verichip kan worden verkregen.

Newitz implanteerde de rfid-chip in haar arm. Westhues hield de rfid-lezer tegen de arm van zijn collega. Vervolgens scande hij de rfid-chip opnieuw met met de antenne die aan zijn laptop was verbonden. Zo werd het signaal dat door de chip werd uitgezonden opgevangen.

Vervolgens hield Westhues de rfid-lezer bij de antenne, en werd het unieke identificatienummer van de chip in Newitz' arm blootgelegd. Op basis van deze informatie kan de chip volgens de hackers gekloond worden.

"Verichips' website beweert dat de chip niet kan worden nagemaakt. Jonathan en ik hebben nu aangetoond dat dat niet waar is", zo verklaarde Newitz tegenover Reuters. Volgens haar bevat de Verichip geen ingebouwde beveiliging.

Een woordvoerder van Verichip verklaarde tegenover het persbureau dat het bedrijf nog niet de gelegenheid heeft gehad om het experiment te beoordelen en wilde daarom niet op de uitkomst ingaan. Wel verklaarde hij dat het erg moeilijk is om een Verichip na te maken. De chip zou volgens hem veiliger zijn dan 'alles wat je in je portemonnee hebt'.

De Verichip heeft het formaat van een zandkorrel en kan worden gebruikt om bevoegden toegang te geven tot beveiligde omgevingen of om medische gegevens van pati├źnten in ziekenhuizen uit te lezen als deze niet bij kennis zijn, zo meldt The Register.