E-borders, het Britse databasesysteem voor douane en politie, struikelt van probleem naar blunder. Doordat dit systeem al jaren draait op testcode uit 2004, werd het steeds instabieler en ontstond er overbelasting.

Falende uitvoering

Om dit tegen te gaan zijn de beheerders er met de botte bijl ingegaan en hebben maar liefst 649,000 dossiers van potentiele (drugs-)smokkelaars gewist. Dat staat in een evaluatie van het mislukte ICT-project, bericht Computerworld UK.

In 2004 kreeg leverancier Raytheon het contract voor E-borders gegund voor in totaal 742 miljoen pond, bijna 900 miljoen euro. Het project startte op basis van een pilotproject van IBM genaamd Semaphore. Na jaren gesteggel zette de Britse overheid in 2010 Raytheon aan de kant. Sindsdien zijn de partijen verwikkeld in juridische procedures.

Terug naar oude testcode

Maar dat betekende dat het systeem na 2010 houtjetouwtje draaiend is gehouden met de oorspronkelijke instabiele Semaphone-code uit 2004. Dat leidde tot overbelasting en de omstreden beslissing om 649,000 digitale processen-verbaal te wissen. Daardoor is het E-borders-systeem ineffectief geworden om de beloofde doelstelling van het onderscheppen van smokkelwaar te halen, concludeert het rapport.

Hier is concreet bewijs van échte schade aan nationale veiligheid, sneert de Britse journalist Heather Brooke over de kwestie.

Nederlands politiesysteem onbetrouwbaar

In Nederland worstelt de politie al jaren met een wankel systeem, de beruchte Basisvoorziening Handhaving (BVH), een uitgebreide database waarin de politie alle bekeuringen, processen verbaal, observaties en andere handelingen van agenten invoert.

Dit overkoepelende systeem is jaren geleden opgetuigd als vervanging voor de verschillende voorheen dienstdoende systemen, zoals X-Pol, BPS en Genesis. Maar de BHV bleek geen echte vervanging, maar een zeer ingewikkeld systeem dat de oude systemen aan elkaar knoopte door een kluwen aan middleware en servicebussen.

Dit leidde ertoe dat het systeem steeds trager en onbetrouwbaarder werd. Veel politie-ambtenaren werden hierdoor zo gefrustreerd, dat ze niet meer de moeite namen data in te voeren of dossiers aan te vullen, met funeste gevolgen voor de misdaadstatistieken.