Na de verkiezingen in 2009 was Iran maandenlang het toneel van felle protesten. In het Westen ontstond het idee dat deze ‘groene revolutie’ het ‘schurkenregime’ van president Ahmadinejad omver zou kunnen werpen. Digitale en sociale media als Twitter speelden hierbij een sleutelrol. Maar anders dan veel media berichtten, was die rol ironisch dubbel. Digitale communicatiemiddelen werkten als katalysator voor het protest, maar bleken tegelijkertijd cruciaal in het afluisteren, frustreren en oppakken van de oppositie.

Zo kon de geheime dienst en de politie stapje voor stapje alle georganiseerde oppositie in kaart brengen en de kop indrukken. Dat het gebruik van e-mail en chat door de oppositie een ‘geschenk’ voor de opsporingsdiensten was, wordt nu openlijk bevestigt door minister Heydar Moslehi. In een toespraak schept hij op dat de geheime dienst weinig moeite had om de e-mailaccounts van oppositieleden te hacken en zo ‘de vijand’ te verslaan.

Binnen no time gekraakt

Extra versleuteling van e-mails was kansloos, pocht Moshlehi. “Een official was heel onvoorzichtig en kondigde aan dat wij toegang tot de e-mails hadden. Binnen één dag hadden ze [oppositieleden] daarna hun e-mails gecodeerd en beveiligd met wachtwoorden. Natuurlijk kon het Ministerie van Inlichtingen deze binnen 48 uur kraken.”

Naast het afluisteren gebruikt het Iraanse regime de gehackte accounts ook om verwarringen te zaaien tussen de oppositie door het versturen van valse berichten. Zo konden de geheime diensten via e-mail van de oppositie veel aspecten van de opstand ‘managen’, aldus Moslehi trots.

Twitter is Amerikaans imperialisme

In juni 2009 beging het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken een blunder door publiekelijk Twitter te verzoeken een gepland onderhoud uit te stellen ‘om de opstand in Iran niet te verstoren’. Aan de ene kant een logisch verzoek, maar het werkte in Teheran als een rode lap op een stier.

Sindsdien wordt het internet in Iran en repressieve staten nog veel harder afgeknepen, gefilterd en afgeluisterd. Dat de VS zich openlijk met Twitter bemoeiden was immers hét bewijs dat deze sociale media door aartsvijand Amerika worden gecontroleerd, zo beschrijft politiek analist Evgeny Morozov in The Net Delusion: The Dark Side of Internet Freedom.

Overigens lijkt het erop dat ook Libanon de e-mailaccounts van critici hackt. Onlangs meldde de kritische blogger Mireille Raad dat haar Gmail-account was gehackt door de Libanese overheid.