Met Bigstring kunnen e-mailverzenders de controle over berichten houden, zelfs als deze zich al in de mailbox van de ontvanger bevinden. Dat komt doordat de verzonden berichten bestaan uit afbeeldingen die van de server van Bigstring geplukt worden.

De verzender kan daardoor zelf parameters instellen, zoals hoe lang het verzonden bericht door de ontvanger te raadplegen is of hoe vaak deze het kan lezen. Ook kan de verzender instellen dat het bericht te allen tijde te herroepen is uit de inbox van de ontvanger. De header blijft dan in de inbox achter, maar de inhoud is niet meer op te vragen.

Bigstring kent drie varianten, een gratis online account, een 'premium'-versie met pop3-toegang en een zakelijk account waarmee de functionaliteit op bedrijfsmail toegepast kan worden.

Doordat de e-mails bestaan uit verwijzingen naar afbeeldingen op de Bigstring-server, is het ook lastiger om de inhoud van de e-mails te 'copy-pasten'. Bovendien kan de verzender hierdoor zien hoe vaak de e-mail gelezen is en of deze is doorgestuurd naar andere ip-adressen. Ook kunnen de e-mails na verzending nog bewerkt worden. De ontvanger ziet dan een bijgewerkte afbeelding van de inhoud in zijn mailbox.

Nadeel van de nieuwe maildienst, zo meent Ars Technica na een test van de dienst, is dat de mails niet doorzoekbaar zijn, omdat ze uit afbeeldingen bestaan. Volgens Bigstring-directeur Darin Myman is de dienst een uitkomst voor 'iedereen, van directeuren tot werkzoekenden en studenten tot online daters, die een mail met type- of andere fouten heeft verstuurd of in een gehaaste of kwade bui heeft gemaild'.