Het leggen van een beslag op digitale documenten om die te doorzoeken op bewijs is niet toegestaan, vindt de kantonrechter. Hij vindt dat een sleepnetmethode die te ruim is. Iemand die beslag wil leggen op documenten moet eerst duidelijk maken welke documenten hij zoekt. Je mag geen bewijs zoeken in digitale documenten via het invoeren van zoektermen in Google als niet eerst precies is vastgelegd welke documenten dat zijn.

De kantonrechter in Overijssel deed die uitspraak in een zaak waarbij twee bedrijven die gewikkeld waren in overnamegesprekken alle digitale bestanden van een niet nader genoemde persoon wilden hebben door het laten opleggen van een beslag.

Alle informatie van alle gegevensdragers

Waarop die documenten stonden maakte niet uit, van een pc, een usb-stick, servers, CD's, DVD's, DAT tapes of smartphone, de twee bedrijven wilden alles hebben. Met als doel alle documenten te laten doorzoeken door een forensisch IT-specialist vanDigiJuris op een aantal steekwoorden, tien in totaal.

De rechter verwijst naar een eerder arrest van de Hoge Raad, die de reikwijdte van een dergelijk verzoek al eerder te ver zag gaan. "Een bewijsbeslag is een ingrijpend dwangmiddel waardoor onder omstandigheden aan de wederpartij aanzienlijke hinder of schade kan worden toegebracht. Het beslag mag slechts worden gelegd op de in het verzoekschrift genoemde bescheiden."

Geen visexpeditie!

Die beschrijving in het verzoekschrift moet zo precies zijn "omdat de beslaglegging niet mag ontaarden in een fishing expedition", meent de Hengelose rechter. "Maar in dit geval kunnen de bedrijven dus kennelijk pas na die doorzoeking en dus pas na kennisneming van de inhoud van die documenten aanwijzen van welke bepaalde bescheiden zij inzage, afschrift of uittreksel wil vorderen."

En dat is te ruim, vindt de rechter en dus gaat het feest niet door.