Het afluisteren van de broekzakbeller -of dat nu 91 minuten lang is of niet- mag juridisch gezien in de VS. Dat betekent dat alles wat je hoort doordat iemand je belt omdat zijn of haar telefoon per abuis telefoneert in de broekzak, rechtmatig verkregen informatie is.

Vergendelen

Iedereen die hier geen "redelijke maatregelen" tegen neemt, zoals het vergrendelen van je smartphone, kan zijn of haar recht op privacy vergeten. Het Amerikaanse beroepshof schaart het broekzakbellen ("butt dial") onder slordigheid en gaat mee met de uitspraak van de rechter, die zelfs de vergelijking waagt te maken met iemand die de gordijnen open laat staan en daardoor ook geen privacy hoeft te verwachten.

Nu gaat die vergelijking wat mank, één specifiek iemand die opneemt na per ongeluk bellen lijkt in de verste verte niet op iedereen die langs je huis loopt en naar binnen kan kijken. Dat zou bovendien betekenen dat je jouw smartphone compleet moet uitzetten als je 'm niet gebruikt wil je recht op privacy bewaren, beredeneert rechtenprofessor Fred Cate tegenover Ars Technica.

Saillante zaak

De broekzakbeldiscussie is overigens het gevolg van de saillante zaak rond het bestuur van het vliegveld van Kentucky. De assistente van de CEO kon dankzij broekzakbellen meeluisteren (91 minuten) met de voorzitter die 'vrijuit' sprak over de CEO. Zij maakte aantekeningen en stapte naar het bestuur, waarna de voorzitter kon inpakken.