"Welkom in de toekomst", dat is dus hoe Apple de nieuwe iPhone presenteert. Het is één van de drie toestellen die het bedrijf aankondigde afgelopen september, maar dan wel de meest ambitieuze. Het design, het scherm, de camera, de processor, het ontgrendelen, de software-ervaring enzovoort. Alles is nieuw. Toch is het duidelijk dat de iPhone X niet voor iedereen bedoeld is. Het is niet voor niets dat Apple besloot ook nog een iPhone 8 en 8 Plus uit te brengen. Puur voor de mensen die wél een nieuwe iPhone willen, maar niet het exorbitante bedrag van, hou je vast, €1159 willen betalen. Want ja, dat is wel een flink bedrag.

Design

Al heel lang klaagt het Apple-kamp dat de recentere iPhones er niet meer vernieuwend uitzien. Dat is eigenlijk sinds de iPhone 6 al zo. Het design is daarna niet echt meer flink veranderd, met uitzondering van wat subtielere wijzigingen. Voor velen is de mooiste iPhone die uit 2010 of 2013. Dat zijn respectievelijk de iPhone 4 en iPhone 5s. Over die laatste kon ik meepraten... tot Apple met de iPhone X kwam.

Want het is een prachtding om te zien. Net als bij de iPhone 8 (Plus) is de achterkant van glas. Dat heeft een reden: het maakt draadloos opladen mogelijk. Natuurlijk ga ik hier nog op in, later in deze review. Maar niet alleen functioneel is het glas een pluspunt, het maakt dat de iPhone X er prachtig uitziet. Wel is het extra breekbaar. Sterker nog, de iPhone X is uitgeroepen tot de meest breekbare iPhone ooit. Dus... extra voorzichtig zijn met het ding!

Qua grootte komt de iPhone X het dichtst in de buurt van een iPhone 8, waarbij het breedteverschil slechts 3,6 mm is. Het verschil in de hoogte bedraagt 5,2 mm. De iPhone 8 Plus is wat dat betreft een stuk groter. Ik was dat laatste toestel inmiddels al redelijk goed gewend, maar het voelt toch heerlijk om weer een kleinere iPhone te hebben. De iPhone X ligt lekker in de hand, alles is wat makkelijker te bereiken wanneer je het toestel met één hand wilt bedienen en je krijgt er toch een groter scherm voor terug. De grootste ooit in een iPhone. Meer daarover later natuurlijk.

Ik koos voor het model in de kleur spacegrijs, ook al lag mijn focus aanvankelijk op het zilveren model. Toch ben ik achteraf gezien blij dat ik voor spacegrijs ben gegaan, want het past mooier bij deze iPhone dan bij de iPhone 8 Plus die ook spacegrijs is. Dat ik 'm toch mooi vind komt mede door de antenneband. Die is voor het eerst sinds de iPhone 4s weer van roestvrijstaal. Maar dan beter. Of ja, luxueuzer. Want het is roestvrij chirurgisch staal, zo'n beetje hetzelfde materiaal als in de roestvrijstalen Apple Watch. Het kan wel minder goed tegen krassen, dus het is aanbevolen meteen een hoesje om de iPhone te doen. Erg zonde, gezien dat mooie design. Maar als je zo min mogelijk tot geen krassen wilt, dan zou ik het persoonlijk zeker doen.

Wat je op de achterkant nog meer zult vinden is natuurlijk de camera. Net als bij de iPhone 7 Plus en 8 Plus zijn het twee lenzen. Maar de positionering is wat anders: waar het normaal horizontaal staat is de camera nu verticaal gepositioneerd. Dat heeft te maken met het TrueDepth-camerasysteem aan de voorkant, waar ik het vanzelfsprekend nog over zal hebben. Ook zit de microfoon en LED-flitser ín de cameramodule in plaats van ernaast. Verder steekt de module wat verder uit, waardoor op een vlakke ondergrond meer kans is op beschadigingen als je niet oppast. Alleen al daarom is een hoesje aan te raden. Ik persoonlijk vind de nieuwe positionering mooier als bij de iPhone 7 Plus en 8 Plus. De iPhone X oogt zo meer als een traditionele camera.

Voordat ik naar de voorkant ga nog even de rest: de onderkant is in principe onveranderd gebleven. Je vindt er de speaker, een microfoon en een koptelefoonaansluiting. Oh nee wacht, dat laatste niet natuurlijk! Voor veel mensen nog steeds een gemis, voor mij is het niet anders als anders. Apple haalde de aansluiting met de iPhone 7 weg en is heel duidelijk geweest over de toekomst ervan: het komt niet meer terug naar hun smartphones. Ik zal heel eerlijk zeggen dat het soms even lastig is dat je voor het gebruik van andere oortelefoons dan de bijgeleverde EarPods met Lightning-aansluiting een meegeleverde adapter moet gebruiken. Maar ik ben van mening dat het idee goed is. En ik hoop dat Apple daadwerkelijk blijft vasthouden aan dat idee: namelijk een volledig draadloze wereld.

Aan de linkerzijde van de iPhone X heb je de twee volumeknoppen en een schakelaar om het geluid mee aan/uit te zetten. En aan de rechterzijde heb je een simkaart-slot, en een knop om je iPhone mee aan of uit te zetten. Maar er is meer aan de hand met die knop. Ten eerste is deze groter geworden, en ten tweede zijn er enkele functies in opgenomen die eerst in de thuisknop zaten. Zo kun je er nu Siri en Apple Pay mee activeren, waar je voorheen de thuisknop gebruikte hiervoor. Wil je een screenshot maken? Dan doe je dat door de zijknop en volumeknop omlaag in te drukken. En zo zijn er meer van dat soort knopcombinaties die veranderd zijn bij het nieuwe toestel. Het is even wennen. Maar is dit niet wat mensen wilden, zo'n geheel nieuwe ervaring? De iPhone X biedt het.

Dan de voorkant van het toestel. Het eerste dat je waarschijnlijk zal opvallen - totdat je het toestel aanzet - is dat er geen thuisknop meer is. Zoals net gezegd bepaalde enkele verplaatst naar de aan/uit-knop, welke overigens nu de 'zijknop' wordt genoemd. Onder meer Siri en Apple Pay bijvoorbeeld. Maar ook voor het maken van screenshots ga je nu iets anders te werk. En hoe zit het met sluiten van apps, of het openen van de appkiezer? Of 'Reachability'? Of bedieningspaneel? Daarover volgt binnenkort een video.

Op de voorkant vind je natuurlijk ook een camera en allerlei andere sensoren. Maar wat de iPhone X anders maakt dan voorgaande versies, is dat al deze hardware in een soort 'inkeping' (Engels: notch). En deze inkeping zal je vrijwel altijd zien, want Apple vraagt ontwikkelaars deze gewoon in volle glorie te tonen.

Enerzijds is dat jammer, anderzijds is de notch wat de iPhone X... nou, een iPhone X maakt. Want de eerste paar dagen dat ik het toestel had werd ik al door enkele mensen aangesproken met de vraag "Hey, is dat een iPhone X?!" Dat was voorheen nooit, omdat iPhones altijd een beetje hetzelfde design hebben gehad. De gemiddelde persoon ziet het verschil tussen bijvoorbeeld de iPhone 7 en 8 niet. De iPhone X daarentegen is een compleet nieuw toestel. Het is herkenbaar voor veel mensen.

Sinds de release van de iPhone X heb ik van de ene persoon gelezen dat de notch een nogal irriterend effect heeft, terwijl de ander er helemaal geen last van heeft. Bij mij ligt het er meer tussenin eigenlijk. Ik weet dat het er zit, en ik zie het ook wel. Maar ik heb niet het gevoel dat het de totale ervaring met het toestel minder maakt. Integendeel, het heeft wel wat. Het geeft de iPhone karakter. Daarover zometeen meer trouwens.

Met de iPhone X heeft Apple's smartphone een complete makeover gekregen. Sommigen hebben het over de grootste redesign sinds de iPhone 6, maar wat mij betreft is het de grootste redesign óóit in de geschiedenis van het tienjarige bestaan van de iPhone. En dat is volgens mij precies Apple's doel geweest.

Niet iedereen zal er fan van zijn. Zeker door de notch, maar ook de verder uit stekende camera ziet er misschien niet bepaald 'Apple-achtig' uit. Zelf vind ik, nogmaals, dat het de iPhone karakter geeft. Eén ding is voor mij wel duidelijk geworden: ik vind het Apple's mooiste smartphone ooit... by far.

Display

Al vanaf het begin is voor de iPhone een LCD-scherm gebruikt. Met de jaren werden de smartphone-displays steeds beter. De eerste grote vernieuwing was het Retina-display, dat met de iPhone 4 in 2010 werd geïntroduceerd. Bij dit scherm werd het aantal pixels verdubbeld ten opzichte van de voorganger. Met de iPhone 5 werd het scherm voor het eerst ietsjes langer: van 3,5 inch naar 4 inch. Daarna kwamen de iPhone 6 en iPhone 6 Plus, die een Retina HD-display hebben. Het Plus-model had zelfs een volwaardig Full HD-scherm. In de tussentijd is er natuurlijk nog heel wat meer veranderd, zoals ondersteuning voor het volledige sRGB kleurenspectrum. Met de iPhone 7 werd ondersteuning voor DCI-P3 (ook wel bekend als brede kleurenweergave) toegevoegd. En de iPhone 8 en 8 Plus brachten True Tone, een functie die in principe ook nieuw is bij de iPhone X omdat deze tegelijk met die iPhones aangekondigd werd.

Er is dus veel veranderd, maar de schermtechnologie zélf is altijd hetzelfde gebleven. Terwijl de concurrentie alweer enkele jaren geleden is overgestapt op de zogenoemde OLED-technologie, bleef Apple achter met LCD. Aan de ene kant zijn het wel de beste LCD-schermen op een smartphone die je maar kunt vinden. Aan de andere kant mis je de voordelen van OLED. En er is een reden waarom Apple geen OLED koos...

Tot nu toe... want de iPhone X is Apple's allereerste product met OLED, wat staat voor Organic Light Emitting Diode (Nederlands: organische licht emitterende diode). De reden waarom er niet eerder voor de techniek gekozen is: het voldeed niet aan Apple's standaarden. En die zijn vrij hoog. Een scherm moet natuurlijke kleuren tonen, er moet ondersteuning voor DCI-P3 zijn, de helderheid moet goed genoeg zijn enzovoort. De gemiddelde Samsung-smartphone met OLED-scherm heeft met name moeite met dat eerste. Kleuren zijn lang niet zo accuraat en zijn eerder oververzadigd. Ze wilden de tekortkomingen verhelpen alvorens zelf met een iPhone te komen die over een OLED-scherm beschikt. En nu blijkt het juiste moment.

OLED

Hoe werkt OLED precies? Wat is precies de techniek erachter? Eerst even de naam. Zoals ik net al aangaf staat OLED voor Organic Light Emitting Diode. Dat 'organic' (organisch) is wat OLED een OLED-scherm maakt. Een organische diode bevat een dunne 'film' van organische verbindingen die licht uitzendt wanneer elektrische stroom wordt doorgelaten. Bij LCD (Liquid Crystal Display) produceren de 'vloeibare kristallen' zoals deze in het Nederlands heten niet direct licht, maar schijn je er met backlight doorheen.

Het gevolg is dat de kleuren niet altijd gelijkmatig zijn, een probleem dat regelmatig voorkomt bij iPhones met zo'n scherm. Doordat bij OLED iedere pixel zijn eigen licht produceert is hierbij geen backlight nodig. Daardoor is het scherm ook gelijkmatiger én kun je bijvoorbeeld het effect van een zeer diepe 'dark mode' creëeren. Dat gebeurt door het uitschakelen van zwarte pixels, bij deze schijnen dan geen licht door.


Tot zover de technische achtergrond. Terug naar de iPhone X. Die heeft een 5,8-inch Super Retina HD-display, met OLED dus. Dankzij deze techniek zijn onder meer de zwartwaarden extreem hoog. Hierdoor krijg je de illusie dat bij apps met zwarte elementen deze helemaal niet te zien zijn. De Camera-app is daar een mooi voorbeeld van. Je weet niet waar het scherm begint of eindigt: de hele voorkant lijkt zo een scherm. Een probleem waar LCD-displays last van hebben is de kijkhoek. Wanneer je het scherm van een hoek bekijkt ziet alles er ineens heel anders en raar uit. Bij OLED heb je dat niet of nauwelijks. En zoals eerder gezegd zijn kleuren gelijkmatiger bij OLED, vergeleken met een LCD-scherm. Verder verbruikt OLED veel minder energie, met name als je gebruik maakt van apps met donkere kleuren. Bij voorkeur helemaal zwart, want dan worden die pixels dus uitgeschakeld. Het is inmiddels al bewezen dat het een gigantisch verschil kan bieden. Last but not least: je kunt nu op het scherm tikken om deze te activeren.

De techniek biedt vele voordelen zoals je kunt lezen, maar er zijn ook wat nadelen. Wanneer je het toestel in een bepaalde hoek houdt valt er vrij snel op dat de kleuren wat blauw worden, dit wordt ook wel blue shift genoemd. Dit is iets permanents, en dat heeft puur met de techniek te maken. In principe heeft ieder OLED-scherm hier wel last van, de ene wat erger als de ander. Vergeleken met de Pixel 2 XL doet de iPhone X het wel beter, als ik de reviews mag geloven. Maar blue shift is nog niet zozeer het grootste probleem. Burn-in (NL: inbranding) is dat namelijk. Wat is inbranding? Nou, het houdt in dat, bijvoorbeeld na het voor lange tijd weergeven van iets met hoog contrast op de allerhoogste resolutie, datgene als het ware 'ingebrand' wordt op het scherm. En dat is behoorlijk wat. Maar net als met blue shift is dit een effect van OLED-schermen. Gelukkig komt het niet vaak voor. Apple heeft er trouwens over geschreven op een speciale Support-pagina op haar website. Het bedrijf geeft dit als tip over het voorkomen van inbranding:

"Probeer te voorkomen dat statische beelden langdurig op maximale helderheid worden weergegeven. Als u over een app beschikt waardoor het beeldscherm ingeschakeld blijft terwijl u uw iPhone X niet actief gebruikt, kunt u het helderheidsniveau tijdelijk verlagen via het bedieningspaneel."

Het display van de iPhone X is ook een HDR-scherm trouwens. HDR staat voor High Dynamic Range en dankzij hardware-ondersteuning voor Dolby Vision en HDR10 ziet video er beter uit dan ooit. Netflix was de eerste third-party ontwikkelaar/dienst die hun app heeft voorzien van de techniek. Ook bij YouTube is ondersteuning voor HDR.

Het verschil wanneer je vergelijkt met een niet HDR-scherm is groter dan ik had verwacht. Kleuren zien er levendiger uit, en als je het filmpje ook nog eens in volledige schermmodus toont krijg je een totaal andere ervaring ten opzichte van met eerdere iPhones. Na het vinden van een geschikt testfilmpje betrapte ik mezelf er zelfs op dat ik 'wauw!' zei. En zo vaak zeg ik dat niet bij een nieuwe iPhone. De laatste keer is mogelijk zelfs met de iPhone 6 uit 2014 geweest. Daarna kwam zo'n 'wauw'-moment niet meer voor. Tot nu dus.

Hoe zit het met de resolutie? Want ook op dat vlak heeft Apple eindelijk een sprongetje gemaakt. Sinds de iPhone 6 werd een resolutie van 1334x750 pixels (326 pixels per inch) gebruikt. Bij de iPhone 6 Plus en nieuwer is dat 1920x1080 pixels (401 pixels per inch). En dit is by no means slecht, maar als je kijkt naar de concurrentie liep Apple behoorlijk achter. En ook de iPhone X komt nog niet op het niveau van de meeste concurrerende high-end smartphones, maar er is in elk geval een stap gemaakt. De iPhone X heeft een resolutie van 2436x1125 pixels, waarbij je maar liefst 458 pixels per inch krijgt. Het is nog geen 'Quad-HD' zoals bijvoorbeeld bij de Macbooks met een Retina-display en door enkele extra software-elementen als de nieuwe 'home bar' (vervangt de thuisknop) vallen sowieso al wat bruikbare pixels weg. Maar het verschil is alsnog merkbaar.

Dan nog even de notch. Zoals eerder aangegeven vraagt (lees: dwingt) Apple ontwikkelaars deze te omarmen. Je mag de 'oortjes' (de schermgedeeltes links en rechts van de notch) niet opvullen met zwart, tenzij het onderdeel is van het design. Waarom dat zo is wil het bedrijf niet zeggen, maar het zou me niet verbazen als dat is omdat het toestel zo herkenbaar is. Want, ook zoals eerder aangegeven herken je het toestel meteen door dat onderdeeltje. In screenshots zie je dit overigens niet. Daarin lijkt het alsof - en het is ook zo - een stukje van de app achter de notch door loopt.

Wat opvalt is dat bij de iPhone X witruimte in het midden zit. Dat is de plek waar de notch zich bevindt. Maar ook onder de navigatiebalk zit iets, dat zwarte balkje. Wat dat is, vraag je? Dat zwarte balkje is de nieuwe thuisknop. Apple heeft er geen officiële benaming voor, maar ik noem het zelf 'home bar'. Dat is ook voor vele anderen de gebruikte benaming. Hoe je hem gebruikt, dat leg ik allemaal uit bij het software-gedeelte.

Om nog even terug te komen op de grootte van het scherm: met 5,8 inch is dit het grootste iPhone-scherm ooit. Terwijl het toestel zelf amper groter is dan de reguliere iPhone 8. In de breedte scheelt het weinig, maar met name in de hoogte zie je verschil. De reden daarvoor is waarschijnlijk de notch en de balk onderin het scherm die fungeert als vervanger van de thuisknop. Die nemen samen namelijk aardig wat ruimte in beslag, en om toch te zorgen dat je voldoende content op je scherm ziet is het scherm wat groter gemaakt: mogelijk compenseert het voor die onderdelen.

Wat gebeurt er eigenlijk met apps die niet aangepast zijn voor het nogal vreemde design van de iPhone X? Simpel, hetzelfde als bij apps die niet aangepast zijn voor de iPhone 6 en 6 Plus: er komen zwarte balken boven en onder. Hieronder is het verschil goed te zien. De NS Reisplanner-app is wel aangepast, maar de 9292-app nog niet.

Persoonlijk vind ik het er lang niet zo lelijk uitzien als toen apps nog niet aangepast waren voor de iPhone 6 en 6 Plus. Want toen had je last van het feit dat de apps als het ware uitvergroot werden en daarom niet optimaal de resolutie werd benut. Ook had je nog een LCD-scherm, waardoor zwartwaarden een stuk lager waren. Bij de iPhone X lijkt het bijna alsof je een iPhone 6 vasthoudt waarbij de app gewoon geoptimaliseerd is voor dat scherm. De zwarte balken vallen namelijk niet op en doen eerder aan fysieke 'bezels' (randen) denken.

De iPhone X heeft verreweg het beste scherm ooit in een iPhone. Op alle vlakken loopt het mijlenver voor op de iPhone 8 (Plus): de grootte, de techniek, de resolutie, de pixeldichtheid enzovoort. Dat werd ook tijd.

Ongetwijfeld zal Apple de komende jaren blijven werken aan het verbeteren van het scherm, net zoals het dit bij de LCD-schermen deed. Maar voor een eerste generatie iPhone met OLED-scherm heeft Apple al meteen laten zien wat het in huis heeft. De toekomst is rooskleurig als het gaat om dit punt.

CPU, GPU en RAM

Eén van de punten waar Apple's smartphones en tablets zich door laten kenmerken is de processor. De afgelopen jaren heeft het bedrijf een inhaalslag gemaakt en verslaat zonder moeite de smartphones met 8 kernen en minstens 4 GB RAM van de concurrentie. Het geheim? Niet focussen op het aantal kernen, maar op de prestaties per individuele kern. Niet letten op de hoeveelheid RAM, maar op hoe efficiënt het besturingssysteem ermee omgaat. En zo geldt dat nog wel voor meer zaken.

De iPhone X heeft exact dezelfde processor en GPU als de iPhone 8 en 8 Plus, de A11 Bionic. Dus de prestaties zijn ook nagenoeg gelijk, al is het wel zo dat de hogere schermresolutie van de iPhone X kan zorgen voor iets verminderde prestaties. Althans, als je de benchmark-resultaten van Geekbench met elkaar vergelijkt. En dat is het 'm dus. Op dit punt is de iPhone koploper, maar als het gaat om prestaties in de praktijk is het allemaal een beetje op hetzelfde niveau. Wel blijven iPhones gemiddeld langer uitstekend presteren, zelfs na een grote update. iOS 11, de recentste software-versie draait bijvoorbeeld nog als een tierelier op een iPhone 6s (uitgebracht in 2015).

Maar goed. Nog even die processor, de A11 Bionic dus. Deze bestaat uit maar liefst zes cores. Twee daarvan zijn krachtige 'prestaties'-kernen, de overige vier zijn efficiënte kernen. Respectievelijk zijn ze tot 25% en 70% sneller dan bij hun voorganger, de A10 Fusion-chip. In de praktijk merk je ook wel dat het een zeer capabele processor is. Alles voelt snel en vloeiend aan. Het scheelt dat iOS 11.1 (en inmiddels ook iOS 11.2) alweer even uit is, want iOS 11 was bij de release nog niet zo stabiel. Dat beïnvloedde de ervaring zeer. Op een toestel van ruim €1100 zou dat natuurlijk enorme zonde zijn. Gelukkig is een groot aantal problemen nu verholpen. Wat dat betreft heeft Apple er goed aan gedaan de iPhone X later uit te brengen, ook al had dit meer te maken met productieproblemen.

Naast de A11 Bionic zélf is er nog een extra dual-core processortje, de Neural Engine. Hierover schreef ik al in de iPhone 8 Plus-review. Bij de iPhone X is de chip echter nog veel meer van belang. Het wordt namelijk gebruikt voor Face ID, dat Touch ID vervangt als biometrische beveiliging. Neural Engine is ook verantwoordelijk voor andere 'slimme' taken als AI (Artificial Intelligence; Kunstmatige Intelligentie). Het kan 600 miljard berekeningen per seconde uitvoeren. Doordat het los staat van de hoofdprocessor (net als de M11-bewegingscoprocessor) levert dat net dat beetje extra efficiëntie op.

De iPhone X heeft daarnaast net als de iPhone 7 Plus en 8 Plus 3 GB aan RAM-geheugen, wat meer dan voldoende is in het dagelijks gebruik. Met de initiële release van iOS 11 waren er wat issues met het geheugenmanagement waardoor apps soms afgesloten werden op de achtergrond, terwijl ze eigenlijk net nog gebruikt werden. Onder meer bij WhatsApp was dit het geval. Met iOS 11.1 is dit wat verbeterd, en met iOS 11.2 (in béta op het moment van schrijven) nog meer. Dat is een positieve ontwikkeling. Het is verder gewoon een lekker snel apparaat, daar hoef ik niet lang over na te denken.

Draadloos opladen

Net als de iPhone 8 en 8 Plus beschikt de iPhone X over draadloos opladen. Dat is te danken aan de glazen achterkant: bij eerdere iPhones was de functionaliteit simpelweg niet te realiseren doordat de achterkant er van aluminium gemaakt was. Het werd ook wel tijd dat het mogelijk werd. Veel concurrenten bieden het al, en het is goed te zien dat Apple eindelijk is meegegaan in de trend.

Het goede nieuws is dat je niet gebonden bent aan een speciale Apple-lader, in tegenstelling tot wat voorafgaande de aankondiging van het toestel verwacht werd. De iPhone ondersteunt gewoon de open 'Qi'-standaard. De oplader die ik zelf al voor mijn iPhone 8 Plus had, van het merk Zens, voldoet dan ook meer dan prima.

Draadloos opladen gaat helaas wel slomer dan met een kabeltje - met 5W op het moment (iOS 11.2 voegt ondersteuning toe voor 7,5W) - maar het ziet er wel eleganter uit om je toestel gewoon op een vlak te kunnen leggen terwijl hij opgeladen wordt. Apple komt overigens in 2018 nog met een eigen draadloze oplader, genaamd AirPower. Over de exacte releasedatum en prijs is tot op heden nog niets bekend helaas.

Overige

Naast een snelle processor, gpu, voldoende RAM en draadloos opladen vind je natuurlijk allerlei andere hardware in het toestel. Vanzelfsprekend is er 802.11a/b/g/n/ac voor snel draadloos internet, 4G LTE Advanced voor snel mobiel internet, Bluetooth 5.0 (sneller en efficiënter dan haar voorganger) en NFC. Dit laatste is in principe bedoeld voor Apple Pay, maar is met iOS 11 wat verder opengesteld voor ontwikkelaars zodat apps nu NFC-tags kunnen uitlezen. Daarnaast zijn de GPS-mogelijkheden uitgebreid met Galileo en QZSS. Tot slot zijn de stereospeakers, welke met de iPhone 7 en 7 Plus naar de iPhone kwamen, 25% luider volgens Apple. In mijn tests heb ik daar niet veel verschil in gehoord, maar het geluid klinkt wel degelijk anders op een positieve manier.

Accuduur

Al die hardware in zo'n klein apparaat vraagt behoorlijk wat energie. Dus een degelijke accu is wel gewenst natuurlijk. Hoe zit het daar precies mee? Om te beginnen heeft de accu in de iPhone X de hoogste capaciteit van de drie nieuwe iPhones. De iPhone 8, 8 Plus en X hebben respectievelijk een accucapaciteit van 1821, 2691 en 2716 mAh. Het verschil tussen die laatste twee is minimaal (25 mAh), maar door dat energiezuinige OLED-scherm zou je eigenlijk alleen maar verbetering moeten zien, toch? Dat valt wel mee eigenlijk. Apple claimt dat de iPhone X ongeveer even lang mee gaat als het gaat om gesprekstijd (draadloos) en audio afspelen. Qua internetgebruik en video afspelen is het ongeveer evenveel als bij de iPhone 8. Apple zegt dat de iPhone X tot twee uur langer meegaat als de iPhone 7, waar de iPhone 8 bijna net zo lang mee gaat.

Maar goed, cijfers zeggen eigenlijk niks, laat ik daar eerlijk over zijn. Mijn iPhone 8 Plus haalde bijvoorbeeld net het einde van de dag, wat nogal tegenviel. Mijn vermoeden is dat het toestel een defecte accu had. De iPhone X lijkt ongeveer op hetzelfde uit te komen, en dat zou redelijk in lijn zijn met Apple's claims. Het is niet de beste accuduur ooit, maar mij persoonlijk gaat het er puur om dat ik het einde van de dag haal met gemiddeld tot zwaar gebruik. Tot nu toe is dat prima gelukt. Die ervaring zal echter voor iedereen anders zijn.

Conclusie

Ik vind de iPhone X, om te beginnen, erg ambitieus. Je ziet duidelijk dat Apple zijn hart en ziel in dit toestel heeft gestoken. Dat doet het bedrijf altijd al trouwens, vergis je niet daarover. Maar wat we hier zien, is het begin van een nieuw era. Wie nu zegt dat Steve Jobs 'officieel dood' is heeft gelijk. Niets in dit product lijkt nog op de iPhone zoals het visionaire genie deze presenteerde in 2007. De iPhone X is een radicale visie op de toekomst die het Apple van Tim Cook voor ogen heeft. Een dure, dat wel. Je betaalt minimaal €1159. Wil je meer opslag, dan kost je dat nog eens €170 meer.

Het zal je waarschijnlijk zijn opgevallen dat we de camera nog niet behandeld hebben, wij zijn namelijk nog bezig met een vergelijking met andere toestellen, daarnaast valt er zoveel te vertellen over de camera van deze smartphone dat wij daar een apart artikel aan wijden. Wordt vervolgd dus.

Met dank aan Tom de Beer van Dutch Tech Blog