Isight-camera

De camera is voor mij altijd één van de belangrijkste redenen om een iPhone te kopen. Er zijn natuurlijk andere smartphones met een goede camera (de Google Pixel 2 XL of Samsung Galaxy S 6, 7 of 8 bijvoorbeeld), maar dan zit je weer met een besturingssysteem opgescheept waar je eigenlijk geen fan van bent. Dus ik houd het liever bij de iPhone.

Gelukkig besteedt Apple meer dan genoeg aandacht aan de camera. Bij mijn review over de iPhone 8 Plus prees ik de telelens, mede omdat ik daarvoor een iPhone 7 had die niet zo'n lens heeft. De upgrade was dus al wat groter. Maar daardoor is het verschil met de iPhone X weer wat kleiner. Zowel qua specificaties als wanneer je de camera's in de praktijk vergelijkt met elkaar. In dit gedeelte bespreek ik de specs en hoe de camera daadwerkelijk presteert. Dit gaat natuurlijk gepaard met wat real-world voorbeelden.

De iPhone X heeft aan de achterkant net als de iPhone 7 Plus en 8 Plus twee lenzen: een groothoeklens en een telelens. Beide zijn 12 megapixel camera's, maar met een ander diafragma. De groothoeklens heeft een brandpuntafstand van 28mm en een diafragma van f/1.8, bij de telelens is dat 56 mm en f/2.4. Ter vergelijking, bij de iPhone 7 Plus en 8 Plus heeft de telelens een diafragma van f/2.8. Dus daar zit wel wat verschil in.

Dat zijn dan de specificaties. Natuurlijk gaat het om wat je met de camera kunt. De groothoeklens is dus ten opzichte van de iPhone 8 Plus niet veranderd, toch heb ik er wel een paar plaatjes mee geschoten. Hieronder zie je twee foto's bij daglicht gemaakt met de groothoeklens van de iPhone X.


Om ook een idee te geven van de prestaties van de camera in het donker ben ik 's avonds op pad gegaan en schoot ik de volgende plaatjes. Klik op de foto's om ze in het groot te bekijken.


Over de groothoeklens hoef ik weinig woorden vuil te maken. Het is juist die telelens die zo interessant is. Je kunt erdoor optisch zoomen namelijk. En het maakt een andere functie mogelijk:

Portretmodus

Portretmodus (met portretbelichting). Ik vertelde al over deze zaken bij mijn review over de iPhone 8 Plus. Maar nog even ter herhaling betreffende het optisch zoomen: je kunt tot twee keer zoomen (mits er genoeg licht is, anders schakelt de camera uit zichzelf over naar digitale zoom) en tot maar liefst tien keer digitaal. En hoewel je bij vijf keer niet meer optisch zoomt, is de kwaliteit dan nog steeds erg goed. Hieronder een foto gemaakt met optische zoom (origineel) en daaronder eentje met portretmodus.


Je kunt video-opnamen maken tot een 4K-resolutie met 60 beelden per seconde (bps). Alle video-opties die beschikbaar zijn:

720p HD bij 30 bps

1080p HD bij 30 bps (standaard)

1080p HD bij 60 bps

4K bij 24 bps (nieuw)

4K bij 30 bps

4K bij 60 bps (nieuw)


Verder kun je slowmotion-video opnemen in 1080p bij 120 of 240 bps (ook naar eigen voorkeur te selecteren). Voor het kiezen ga je overigens naar Instellingen > Camera > 'Neem video op' óf Neem slowmotion op'. Direct vanuit de camera-app een andere resolutie kiezen zit er helaas nog niet in, wat mij betreft een misser.

Truedepth-camera

Naast de camera's achterop bevindt zich op de voorkant natuurlijk nog een camera. Maar niet alleen dat: er zitten allerlei nieuwe sensoren bij, bedoeld voor Face ID. In dit onderdeel ga ik in op de camera, hierna zal ik uitgebreid bespreken wat Face ID is, hoe het werkt en wat mijn ervaringen ermee zijn.

De camera voorop is qua hardware niet veranderd: het is nog steeds een 7-megapixel sensor met een f/2.2 diafragma. Je kunt videobeelden opnemen met een Full HD-resolutie. In tegenstelling tot de videocamera achterop en slow motion-video kan je de resolutie niet aanpassen, die is dus altijd 1080p. Ondanks dat er hardwarematig niets nieuw is, heeft Apple twee functies toegevoegd die voorheen alleen beschikbaar waren bij de camera achterop: portretmodus en portretbelichting. Laatstgenoemde werd met de iPhone 8 Plus geïntroduceerd, portretmodus maakte haar intrede met de iPhone 7 Plus.

Dus, wat is dat precies? In mijn iPhone 8 Plus-review beschreef ik beide functies al. Met portretmodus wordt de achtergrond 'geblurred' terwijl de voorgrond van hoge kwaliteit blijft. Hierdoor ontstaat het zogenaamde bokeh-effect, iets waar normaal een DSLR-camera voor nodig is. Dat betekent echter niet dat het net zo goed is. Portretmodus bij de camera achterop is inmiddels dankzij software-verbeteringen al wat betrouwbaarder geworden en komt wat meer afgewerkt over.

Bij de camera voorop is dat nog niet zo het geval. Gelukkig zegt Apple zelf dat de functie nog in bèta is, net als bij de camera achterop tijdens de release van de iPhone 7 Plus: het duurde zo'n half jaar voordat de functie uit de ontwikkelingsfase kwam. Apple zal ongetwijfeld blijven werken aan het verbeteren van portretmodus bij de TrueDepth-camera. Toch is het niet al te slecht.

Je hebt gewoon de juiste belichting nodig eigenlijk. In de meeste gevallen wanneer het resultaat niet zo mooi is, komt dit doordat bepaalde plekken geblurred worden waarbij dat niet zou moeten zijn. Je ziet dit met name bij de haren en oren bijvoorbeeld. Als je de juiste plek en belichting kunt vinden krijg je toch nog redelijk goede resultaten. Met portretbelichting creëer je studio-effecten bij je foto's. Het werkt in principe op dezelfde wijze als met portretmodus.

Omdat de camera voorop geen twee lenzen heeft werkt het wat anders. Het gebruikt in plaats van een tweede lens dezelfde sensoren als voor Face ID: twee IR-sensoren en een rasterprojector. Daarover later meer. Met deze sensoren wordt een soort 3D-foto gemaakt waardoor herkend wordt wat jouw gezicht is en wat de achtergrond is.

In de foto hieronder kan je zien wat je voor kwaliteit uit die TrueDepth-camera kunt krijgen. Ik besloot er eentje te maken waarbij meteen gebruik wordt gemaakt van portretbelichting, en dan specifiek toneellicht mono. De foto is in mijn ogen nog best goed gelukt eigenlijk. Het kostte een redelijk aantal pogingen, maar dan heb je wel wat. Wellicht denk je daar anders over, dat kan natuurlijk. Nogmaals, portretmodus en portretbelichting zijn nog niet perfect. Maar Apple werkt continu aan het verbeteren, dus dat zal mettertijd allemaal beter worden.

De camera voorop produceert mooie foto's. Er is nog werk aan de winkel wat betreft portretmodus en vooral portretbelichting, maar het werkt al aardig in mijn optiek.

FACE ID

Nu dat Apple de thuisknop weg heeft gehaald bij de iPhone X is er ook geen vingerafdrukscanner meer. Hier was hevige kritiek op, ook binnen het Apple-kamp: waarom niet gewoon zoals sommige concurrenten al doen achterop een vingerafdrukscanner inbouwen? Daarop heb ik helaas geen antwoord, al vermoed ik dat het gewoon niet mooi past bij het design van de iPhone X.

Apple koos dus voor een alternatief. En dat alternatief heet Face ID. Wat doet Face ID? Simpel: het scant je gezicht en controleert of het matcht met het gezicht dat ingesteld is op de iPhone. Klinkt eenvoudig allemaal, maar het gaat veel verder. Sommige smartphones hebben iets dergelijks, maar maken in wezen gewoon een foto van je. Daardoor is het lang niet zo veilig en accuraat. Het past zich ook niet aan bijvoorbeeld het wel/niet dragen van een bril, scheren van je baard, knippen van je haren enzovoort. Face ID kan dat wel. Hoe? Door software met (slimme) technologie te combineren.

Dus, hoe werkt Face ID precies? In de iPhone X-review vertelde ik al dat de notch bovenin de iPhone over allerlei sensoren beschikt. Namelijk een infraroodcamera, infraroodbelichter en rasterprojector. Deze hebben elk een eigen rol bij het ontgrendelen van je apparaat. Op Apple's website wordt iedere sensor nader toegelicht middels de afbeelding hieronder.

Allemaal leuk en aardig, maar hoe gebruiken we het? Hoe stelt een gebruiker Face ID in? Net als bij Touch ID kan dat al tijdens het configuratieproces wanneer je het toestel voor het eerst opstart, maar ook naderhand kan dat natuurlijk nog. Je gaat dan naar Instellingen > Face ID en toegansgcode en tik vervolgens op 'Stel Face ID opnieuw in'. Daarna tik je op 'Configureer Face ID', om te beginnen met het instellen. Je krijgt dan een soort voorbeeld te zien van wat je moet doen. Als je verdergaat moet je je gezicht zodanig draaien dat alle kleine witte streepjes lang en groen worden. Als je dat gedaan hebt tik je op de blauwe knop om verder te gaan en dan voer je de handeling nogmaals uit. Daarna is Face ID ingesteld en klaar voor gebruik! Face ID is ietsjes sneller in te stellen als Touch ID heb ik zelf gemerkt. Je moet er wel een 'rare' beweging voor maken, maar dan heb je natuurlijk wel wat.


Werkt Face ID nou echt zo goed als Apple beweert? Of valt het tegen? Laat ik om te beginnen zeggen dat het, net als Touch ID in het begin, niet perfect is. Het is niet zo snel als de tweede generatie Touch ID-sensor (iPhone 6s en nieuwer), maar het is wel net een beetje sneller als de eerste generatie Touch ID-sensor (iPhone 5s en 6). Als je bedenkt wat er allemaal gebeurt wanneer je wilt ontgrendelen dan is dat trouwens nog steeds een formidabel resultaat.

Ook heb ik met Face ID enkele keren gehad dat mijn gezicht niet bij de eerste poging herkend werd, maar wel bij de tweede. Dat kan soms even frustrerend overkomen, maar je leert er ook van: in de meeste gevallen hield ik mijn iPhone te dicht of juist te ver van mijn gezicht. Het is niet zo dat je hem op een zeer specifieke afstand moet houden, maar het werkt dus niet wanneer je hem te dichtbij of te ver weg van je houdt. De ideaalste afstand is volgens Apple 25 tot 30 centimeter, ongeveer de lengte van een liniaal dus. Wat mij betreft moet je daar niet teveel over nadenken. Die ideale afstand is namelijk in principe de afstand waarop de gemiddelde persoon zij/haar smartphone voor zich houdt. In sommige YouTube-reviews viel mij op dat mensen hun iPhone X bewust heel ver of dicht bij hun gezicht hielden en/of werd het toestel echt recht voor hun neus gehouden. Met andere woorden, sommigen nemen het idee van Face ID te letterlijk. Niet nodig: als je je iPhone vast hebt zoals normaal, dan werkt het prima.

Face ID is niet alleen het ontgrendelen van je iPhone. Je gebruikt het overal waar je eerst Touch ID gebruikte. Dus ook in apps van derden. Het automatisch invullen van accounts in Safari én apps is zelfs beter dan ooit. Als je op een website komt waar je een account van hebt dat in iCloud Sleutelhanger staat wordt een scan gemaakt en alles is al ingevuld.

Apple heeft als bonus nog wat andere handigheidjes geïmplementeerd. Zo worden je notificaties op het toegangsscherm nu zonder de inhoud getoond totdat je gezicht herkend is. Dat biedt al een beetje extra privacy. Heb je een timer ingesteld, dan gaat het geluid zachter bij het afgaan wanneer je naar de iPhone kijkt. Al wordt hiervoor puur gekeken naar of je ogen gericht staan op het scherm, er wordt dus geen gebruik gemaakt van Face ID in dit geval. Dit is allemaal bedoeld om de privacy nog verder te bevorderen.

Animoji

Zonder twijfel een gimmick op de iPhone X is Animoji. De functie werd vol bombarie gepresenteerd alsof het een uniek iets is, terwijl dat toch tegenvalt. Dat neemt niet weg dat het een slechte feature is, integendeel: het zorgt voor veel lol onder gebruikers en laat zien wat mogelijk is met Augmented Reality (AR). In iOS 11 is AR namelijk één van de belangrijkste vernieuwingen, en Animoji is een mooi voorbeeld van wat je ermee kunt, zonder dat een aparte app vereist is.

Animoji werkt zo: het TrueDepth-camerasysteem van de iPhone X herkent meer dan 50 verschillende spierbewegingen. Deze worden nagebootst in 12 verschillende Animoji. Je kunt daarbij kiezen uit een aap, robot, kat, hond, alien, vos, drol (jawel, je leest het goed), varken, panda, konijn, kip en eenhoorn. Aardig wat dus.

Je start met het maken van een Animoji door naar de Berichten-app te gaan. Wanneer je in een chat zit kun je de Animoji iMessage 'app' selecteren en je krijgt een soort overlay. Hij begint al meteen met het tracken van je gezichtsuitdrukkingen. Je kunt tot tien seconden aan één stuk opnemen en het verzenden via iMessage. Wil je een Animoji-filmpje delen via WhatsApp, Twitter of iets anders, ook dat kan gewoon. In dit geval wordt er een videobestandje van gemaakt die dan in je fotorol komt te staan. Bij mijn tests werkte het niet altijd even goed. Althans, niet zo precies. Dat lag waarschijnlijk aan de hoeveelheid licht. Want hoewel Animoji ook met de sensoren werkt waarvoor het niet uitmaakt of het licht of donker is probeert de functie grotendeels met de gewone camera te werken. En dat levert niet de beste resultaten op, maar het neemt niet weg dat het een geinige feature is om mee te pronken met je gloednieuwe iPhone.

Software

De iPhone X draait, net zoals de iPhone 8 en 8 Plus, standaard op iOS 11, hier schreef ik al een uitgebreide review over. Maar één van de zaken waar ik nog niets over heb kunnen vertellen is hoe de ervaring is op de iPhone X. Immers heeft het toestel een andere vorm en heb je die notch bovenin het scherm. Ik liet al zien hoe bij screenshots gewoon witruimte tussen de elementen van de statusbalk zit. Ook noemde ik het verlies van de thuisknop die normaal gebruikt wordt voor het sluiten van apps, het openen van de appkiezer en meer. Wat is daar precies mee gebeurd? Daar wil ik mij op focussen in dit gedeelte.

Omdat er geen knop meer wordt gebruikt koos Apple voor een heel andere manier. Eentje die we voor een groot deel eigenlijk al terugzien in de ervaring op de iPad. Namelijk met veegbewegingen. Onderin het scherm zit persistent een balkje (die wel verdwijnt wanneer je bijvoorbeeld een filmpje bekijkt of een wanneer een app hiertoe opdracht geeft). Dat balkje fungeert als nieuwe thuisknop. Wanneer je op je toegangsscherm zit en je hebt je iPhone X ontgrendeld met Face ID óf toegangscode, en je sleept van dat balkje naar boven dan ga je naar het thuisscherm. Zit je in een applicatie en je voert dezelfde handeling uit, ook dan ga je terug naar het thuisscherm. Eén van de handelingen waar aanvankelijk kritiek op was is die waarbij je de appkiezer opent om snel te kunnen switchen tussen apps. Men ging ervan uit dat je omhoog moest slepen en vervolgens een fractie van een seconde moet pauzeren voordat de appkiezer verschijnt. Het kan makkelijker: veeg omhoog en dan direct naar rechts. Of nog sneller: veeg diagonaal naar rechtsboven.

Met de iPhone 6s introduceerde Apple de mogelijkheid om tussen apps te schakelen middels een 3D Touch-handeling waarbij je hard drukt op de linkerrand van het scherm en dan naar rechts te vegen. Met de iPhone X is die handeling soepeler geworden, en hij werkt ook anders: leg je vinger op het balkje onderin en sleep naar rechts of links. Schakelen tussen apps is hierdoor enorm snel geworden ineens. Wat mij betreft is het zelfs één van de fijnste verbeteringen met de iPhone X op het gebied van software.

Minder is de handeling om bedieningspaneel te openen. Voorheen sleepte je van de onderrand naar boven, maar omdat je daar nu een app mee sluit heeft Apple het verplaatst naar rechtsboven. Niet boven, maar rechtsboven. Dat houdt in: sleep vanaf de rechterbovenhoek naar beneden om bedieningspaneel te openen. Sleep je van boven of linksboven naar beneden dan open je het meldingenscherm, dat nu 'geschiedenis' wordt genoemd.

Over bedieningspaneel gesproken: op het toegangsscherm van je iPhone X vind je nu onderaan twee nieuwe knoppen. Eentje voor de zaklamp en eentje voor de camera. Dat laatste begrijp ik persoonlijk niet zo goed, omdat je met een veeg van rechts naar links ook al in de camera komt. Maar goed, dat terzijde; de twee knoppen werken als échte knoppen. Je tikt er niet op om de betreffende functie te activeren, maar je drukt erop middels 3D Touch. Je voelt dan een tik die een beetje het idee geeft alsof je op een fysieke knop drukt. Voor de zaklamp is het wel een mooi extraatje, omdat je er zo nóg sneller bij kunt.

Wat nog meer is veranderd in iOS 11 op de iPhone X is de statusbalk. Daar heb ik het al een klein beetje over gehad: je hebt nu links en rechts 'oortjes' waar de tijd en andere statusicoontjes staan. Omdat er nu zo weinig ruimte is moesten er wel wat concessies worden gedaan. Zo is het batterijpercentage nu alleen nog in bedieningspaneel te vinden, net als de naam van je provider. Aan de ene kant zou het mooi zijn geweest als de gebruiker zelf kon bepalen wat het belangrijkste is, maar zolang die zaken nog niet volledig zijn verdwenen vind ik het best.

Een laatste onderwerp dat ik nog even wil noemen is ARKit, één van de belangrijkste vernieuwingen in iOS 11 die ook nog eens voor enkele oudere iPhones en iPads beschikbaar is. Met ARKit hebben ontwikkelaars de handvatten gekregen om krachtige applicaties en games te bouwen met Augmented Reality. Hierbij worden virtuele elementen toegevoegd aan 'de echte wereld', maar dan wel via de camera. Er kan bijvoorbeeld informatie worden getoond die relevant is voor hetgeen waar je de camera op richt. Neem nou Sky Guide, dat sterrenbeelden, planeten, satellieten en meer laat zien. De app bestaat al aardig lang, maar met iOS 11 en ARKit kun je de camera gebruiken waarop dan dezelfde informatie wordt getoond terwijl je de het toestel richt op de lucht. Sterker nog, als je bijvoorbeeld onder een boom staat wordt alles achter die boom getoond.


Wat AR op de iPhone X bijzonder maakt is dat scherm en de zeer smalle randen. Je wordt er echt als het ware ingezogen. Het biedt een extra meeslepende ervaring vergeleken met wanneer je het probeert op een andere iPhone, of op een iPad. Augmented Reality op de iPhone X is echt een killer feature.

Lees ook De 10 beste Arkit-games Met dank aan Tom de Beer van Dutch Tech Blog