Gezichtsscanners en ToF-camera's zijn de toekomst, maar tot die tijd blijven vingerafdrukscanners de populairste methode om persoonlijke gegevens te vergrendelen. Net als vingerafdrukken zelf, zijn niet alle scanners hetzelfde gemaakt. Dus we testten er een aantal in vier populaire telefoons met verschillende technieken.

OnePlus 6T

De OnePlus 6T heeft ook een vingerafdruksensor in het scherm, maar dit toestel gebruikt Qualcooms optische sensor. Dat betekent dat het een korte bundel van licht gebruikt om je vingerafdruk te verlichten, zodat de scanner hem kan lezen.

Galaxy 10+

Samsungs recentste smartphone heeft zijn vingerafdrukscanner achterop vervangen voor iets heel moderns. In het beeldscherm van de Galaxy S10+ zit een ultrasone vingerafdruksensor. Deze gebruiken geluidsgolven om de plooien van je vingerafdruk te lezen.

Galaxy S9

Tot aan de S10+ gebruikte Samsung dezelfde methode als andere Android-apparaten: een fysieke vingerafdrukscanner. Op de Galaxy S9 zit hij wat hoger dan op de meeste Androids, maar het is beter dan bij de Galaxy S8, waar hij rechts van de cameralens zat.

iPhone 6s

Apple was een van de eerste toestelmakers met een vingerafdrukscanner en van de iPhone 5s tot en met de iPhone 8 zat deze verwerkt in de home-knop onder het scherm. De iPhone 6s is drie jaar oud, maar bevat dezelfde tweede generatie scanner als bij de iPhone 8. Het verschil is dat de 6s een knop heeft die je fysiek kunt indrukken, terwijl de 7 en 8 een onbeweeglijke knop hebben.

Hierna: De drie tests die ik uitvoerde.

De eerste test die ik uitvoerde was puur op snelheid gericht en ik keek hoe ik op z'n snelst de telefoon tien keer kon ontgrendelen. Ik gebruikte m'n beide handen: eentje om te ontgrendelen en eentje om het scherm aan en uit te zetten en hield het zo uniform mogelijk. Mijn dominante hand zat boven de sensor om gepruts met positionering te voorkomen en ik gebruikte voor elk toestel en test dezelfde drie stappen:

  • Druk op de aan/uit-knop om het scherm aan te zetten.
  • Gebruik je vingerafdruk om het apparaat te ontgrendelen.
  • Druk op de aan/uit-knop om het scherm uit te ztten.

Dat herhaalde ik voor elk toestel tien keer, waarna ik de hele testserie een paar keer herhaalde om een gemiddelde te krijgen en te bepalen wat het beste scenario is. Ik herhaalde de test sowieso opnieuw als een scan mislukte, maar ik liet de ontgrendelanimatie 'afspelen' voordat ik het scherm weer uitschakelde.

Vieze vingers

De volgende test was minder systematisch. Ik wilde testen hoe ze het deden met omgevingsfactoren die vaak voorkomen: water, zeep en vuil (in dit geval: poedersuiker). Hierbij was tijd geen factor, maar keek ik hoe vaak het toestel ontgrendelde met een natte, zeperige of vuile vinger. Ik gebruikte daarvoor drie koppen met water, water en zeep, en poedersuiker. Ik probeerde met de vinger daarin gedoopt het toestel een aantal keer te ontgrendelen.

De minst wetenschappelijke, maar wellicht belangrijkste, test was nauwkeurigheid: hoe snel kon ik de telefoon uit mijn broekzak halen en hem ontgrendelen. Dat is een lastige, dus ik voerde alle tests een paar eer uit en trok een gemiddelde. Ik gebruikte steeds m'n rechterbroekzak met de bovenkant naar onderen en het scherm naar buiten toe gericht. Ik ontgrendelde hem steeds met de ogen dicht, zodat ik kon bepalen hoe trefzeker de ontgrendeling is en hoe eenvoudig de sensor te vinden is zonder te kijken.

Op de volgende pagina: De resultaten op snelheidsgebied

Zoals je in onderstaande video kunt zien, was de iPhone de onbetwiste winnaar als het gaat om snelheid. Apple was een van de pioniers van deze technologie op smartphones en diens scanners zijn dan ook altijd een van de snelste geweest. Wat ook helpt, is de grootte van de scanner, met de detectie recht onder het scherm.

De OnePlus 6T deed het ook goed. Ik gebruikte het in een goed verlichte kamer, wat de optische scanner helpt, maar ik was nog steeds verrast over hoe snel ik het apparaat kon ontgrendelen. Onderaan de lijst staat de Galaxy S9, maar dat is deels te wijten aan Samsungs langzame ontgrendelanimatie. Zelfs met mijn vinger boven de sensor, is de scanner achterop klein en staat hij vrij hoog, wat het iets lastiger maakt om hem te gebruiken.

De grootste verrassing was de Galaxy S10+. Technisch was hij sneller dan de S9 en ik was meestal in staat hem tien keer te ontgrendelen in minder dan twintig seconden, maar ik moest erg goed opletten dat ik de scanner goed vastpakte. De minste afwijking zorgde al voor een mislukte scan. Als dit de nieuwe standaardmethode is van Samsung, behoeft het mechanisme enige verfijning voor de Galaxy Note 10 en S11.

Lees verder: hoe het zit met vieze of natte vingers.

Resultaten met omgevingsfactoren

Alle toestellen hadden geen moeite met de gepoedersuikerde vinger. De fysieke scanners hadden er een klein beetje moeite mee en ik moest de inkepingen schoonmaken na de test, maar al met al hoef je je geen zorgen te maken als je een oliebol eet dat je daarna je smartphone niet meer fatsoenlijk kunt ontgrendelen.

Water en zeep zijn een ander verhaal. De Galaxy S9 en iPhone 6s ontgrendelden helemaal niet met een natte vinger en ook de OnePlus 6T had daar moeite mee. Maar de Galaxy S10+ was de enige die regelmatig (maar niet elke keer) mijn vingerafduk kon lezen als de vinger nat was. Er is dus een duidelijk voordeel aan de sensor in het scherm vergeleken met een traditionele knop.

Nauwkeurigheid

In de test wat betreft nauwkeurigheid was de iPhone 6s het enige toestel dat ik in minder dan twee seconden kon ontgrendelen (1,5 om precies te zijn), maar de OnePlus 6T liep niet ver achter met precies 2 seconden. Bij de Galaxy S9 duurde het iets meer dan drie seconden - wederom te wijten aan de lastige positionering van de scanner - maar de grootste verliezer in deze race was de S10+, waarbij het twee keer zo lang duurde van broekzak naar gebruiksklaar.

En dat is de best behaalde tijd. Ik had meer moeite met de Galaxy S10+ dan de andere toestellen en dat ligt niet alleen aan de grootte. De hele displaysensor is temperamentvol te noemen, met een wel heel kritische marge. De optische scanner van de OnePlus is veel vergevingsgezinder en ik weet niet wat Samsung extra heeft gewonnen met zijn implementatie, behalve een betere achterkant. Dit klinkt als next-gen technologie, maar qua usability is het een stap terug.

Op de laatste pagina: Conclusies

Hoewel de iPhone 6s de overtuigende winnaar was, heeft het apparaat de oudste sensor en het is de enige die niet meer wordt gemaakt. Dat zegt een heleboel over Apple's gezichtsherkenningstechnologie: Apple heeft er zoveel vertrouwen in dat Face ID veiliger en beter is in authenticeren en ontgrendelen dat een van de beste vingerafdruksensoren op de markt achter is gebleven en Apple nu inzet op Face ID.

Stapje terug

We weten ook iets meer over in-display sensoren. De optische scanner op de OnePlus 6T lijkt beter te werken dan de ultrasone scanner van de Samsung Galaxy S10+, maar het is lastig inschatten of dat te maken heeft met de plaatsing, sensorgrootte of de implementatie in het systeem. Daarbij zijn de animaties van Samsung trager dan die van OnePlus en Apple, waardoor het hele systeem trager aanvoelt dan nodig is.

Dit voelt als een eerste generatie nieuwe technologie, wat eigenlijk een stap terug is. De Galaxy S8 en Galaxy S9 hadden vooral last van de vreemde plaatsing, maar het mechanisme werkte goed. Met de Galaxy S10+ wordt het een gok waar je je vinger dient te plaatsen - en vaak gokte ik verkeerd. Zonder andere beveiligde optie - inclusief de irisscanner die zijn debuut maakte op de S7 - is de ervaring van de S10+ niet zo goed.

Een Face ID voor Android

Met andere woorden, er is ook een 3D-gezichtsherkenningsfunctionaliteit op Android-toestellen nodig. Hauwei heeft er eentje op de Mate 20 Pro, LG heeft een ToF-sensor geïntroduceerd op de G8, maar een Face ID-equivalent is nog niet verschenen. Vergeleken met de iPhone XS voelen al deze methodes als achterhaalde technologie, maar alleen Apple is naar iets beters gegaan.