Android 10 introduceert een hoop gebaren in zijn nieuwe interface. De gebruikerservaring daarvan is wisselend. De gebaren zijn absoluut beter geworden sinds het onhandige debuut. Ze zijn over het algemeen prettig genoeg om mee te werken (als je ze eenmaal gewend bent), maar hebben nog enkele frustrerende dingen die de interface lomp en sub-optimaal maken.

Het goede nieuws is dat dit missers zijn die Google relatief eenvoudig kan oplossen met een update. Het slechte nieuws is dat tot die tijd de gebaarinterface onhandig en af en toe irritant blijft. Je kunt wat slimme vingertrucs toepassen om de issues te vermijden, maar work-arounds zijn geen langetermijnoplossing. En de meeste gebruikers weten niet eens dat er work-arounds bestaan. Hier volgen de twee zwakke plekken:

1. Consistentie

Het grootste probleem is zowel simpel als erg frustrerend: als je je vinger over het scherm beweegt, weet je vaak niet wat het gevolg is: de actie die wordt uitgevoerd is vaak niet degene die je wilde bereiken. Dit draait bijna allemaal om het vorige-gebaar. De traditionele vorige-knop is vervangen door een swipe naar binnen toe van een van de twee zijkanten. Het probleem is dat dit gebaar vaak overlapt met een hoop bestaande acties binnen het besturingssysteem.

De opvallendste is het openen van een app vanuit het hoofdmenu. Maar dat is niet de enige plek waar je het tegenkomt. Dit heb ik de laatste paar dagen ervaren:

  • Als je door Google Foto's navigeert, veeg je vanaf de rechterkant om de volgende afbeelding te bekijken en vanaf links als je de vorige wilt. Maar raad eens wat er in twintig procent van de gevallen gebeurt? De software interpreteert dat als een vorige-opdracht en in plaats van dat je dan de vorige foto ziet, kom je terug in het menu ervoor met het overzicht van de galerij. Het verschil tussen een vorige-actie in het foto-overzicht en een vorige-actie als systeemopdracht is letterlijk een millimeter op je scherm en het is onmogelijk om consequent te voorspellen welk resultaat je gaat krijgen met de actie.
  • In apps als Snapseed, AZ Screen Recorder of soortgelijke tools beweeg je regelmatig schuifjes om de beeldkwaliteit aan te passen. Die horizontale beweging botst met die vorige-opdracht. Als je net iets te dicht tegen de rand van het scherm zit - zelfs als je ruim binnen de grenzen van de functionaliteit van de app zit - ga je een stap terug en verlaat je het bewerkingsvenster en raak je in sommige gevallen je bewerkingen kwijt.
  • Als je een app gebruikt waar items met een veegbeweging worden gearchiveerd - Gmail, Berichten, Keep en vele andere - is het ook erg eenvoudig om per ongeluk in plaats van een venster terug een boodschap per ongeluk te archiveren.

De oplossing is dat niet app-ontwikkelaars een magische fix moeten bouwen - dat is duidelijk geen effectieve optie, vooral gezien het feit dat Google's eigen apps de grootste probleemveroorzakers zijn - maar dat Google zelf duidelijke, consequente regels opstelt waardoor opdrachten van apps en het systeem niet conflicteren en deze afdwingen bij apps.

Dat betekent dat we de manier waarop we met deze apps omgaan moeten veranderen. Horizontaal vegen in apps moet sterker worden beperkt - wellicht met acties die je vanuit het midden van het scherm aanspreekt in plaats van vanaf de rand - of moeten helemaal worden uitgefaseerd in een minder problematisch patroon.

Het is aan Google om dit een harde eis te maken voor app-ontwikkelaars die willen dat hun app compatibel is met Android 10-toestellen. Dat is de enige manier om consistentie te bereiken en de enige manier waarop Android 10-gebaren een betrouwbare ervaring worden. Dat brengt ons naar Google's tweede issue:

2. Slappe inzet

Google heeft nu een zwak standpunt ingenomen wat betreft zijn gebareninterface. Google probeert iedereen tevreden te houden met de huidige spagaat tussen apps en OS. Maar door iedereen tevreden te houden heb je een suboptimale ervaring voor iedereen en in het geval van Android 10's vorige-gebaar is dat gevolg duidelijk te zien.

De methode van de software om twee kleine variaties van hetzelfde gebaar te gebruiken om een menu in een app aan te spreken en om een vorige-opdracht te doen is lomp en onmogelijk te beheersen. De toevoeging van een gevoeligheidsinstelling om (theoretisch) de gebruiker toe te staan hoe vaak de ene actie plaatsvindt of de andere is gewoonweg een rare tussenoplossing.

Google moet zich hardmaken voor het nieuwe gebarensysteem en de rest van het ecosysteem daarop aanpassen. Probeer niet twee overlappende en conflicterende patronen te ondersteunen, maar pas verdorie het gedrag aan en blijf achter die beslissing staan.

Dat betekent dat je het veegpatroon in app-navigatie verliest, maar ook de ondersteuning van twee soortgelijke gedragingen schrapt ten faveure van één systeemactie. Dwing app-ontwikkelaars en gebruikers ertoe dat ze verwachten dat het app-venster wordt geopend met een menu in plaats van vegen naar binnen toe. Maak een beslissing, neem een standpunt in, en behandel het als een platformbrede standaard.

Het wijzigen van basale besturingen is niet makkelijk, maar het is alleen effectief als je het doorvoert met consistentie en er vol op inzet.