Apple is wederom een reclameoffensief begonnen waarin het de iPad Pro probeert neer te zetten als de ultieme laptopkiller (zonder de nadruk te veel te leggen op het "computer"-aspect).

"Wat is een computer?" vraagt het meisje in het spotje na op verschillende plekken te hebben gewerkt aan een werkstuk. De reacties op het spotje waren gemixt. "Ze had net zo makkelijk kunnen vragen wat Betamax is of een buzzer, het slaat de plank nogal mis."

Toch laat Apple met dit spotje zien dat het apparaat dichterbij de laptop ligt dan sommige mensen toe willen geven. Het meisje neemt het apparaat mee naar het park en maakt makkelijk en snel aantekeningen. Maar wat als je nou echt moet werken met het apparaat? Hoe gaat het als zij op school in college documenten van derden moet bewerken en daar aanpassingen in moet maken, of wat als ze op haar toekomstige werk op een vergadering het een en ander moet aanpassen of presenteren?

De kans is groot dat zij haar iPad pro dan aan de kant gooit en ik kan het weten: Ik gebruik mijn tablet als hoofdsysteem sinds 2015, ik moet wel toegeven dat het de laatste jaren stukken beter is gegaan, maar het kan nog steeds niet tippen aan de MacBook en ik ga je uitleggen waarom.

Afwezigheid van de muis

Laten we eerlijk zijn. Vooral het gemis van een muis zorgt ervoor dat ik de iPad Pro maar niet kan zien als volwaardige laptopvervanger. Ja, Apple's touch-controls zijn elegant en werken heel goed. Het bladeren in eBooks en het scrollen door Netflix-video's is geweldig, maar helaas, als je echt werk moet verrichten, schieten deze gestures tekort.

Het is niet zozeer dat bepaalde features missen, het gaat vooral om snelheid en efficiëntie. Als schrijver (niet bepaald een baan die het uiterste van de iPad verlangt), merk ik dat op het gebied van precisie de muis vele malen beter werkt dan welke touch gesture dan ook.

Het bewerken van teksten bestaat vooral uit het selecteren van tekst en het verplaatsen van de cursor tussen woorden om elementen te verplaatsen of verbeteringen aan te brengen en als je dat allemaal met je vingers moet doen duurt het lang. Zeker als je grote lappen tekst moet verbeteren terwijl er een deadline in je nek hijgt.

De Stylus (ook wel Apple Pencil genoemd) doet er weinig aan deze ervaring te verbeteren. De precisie is wel beter, maar het lang indrukken om een klik met de rechtermuisknop te simuleren duurt net zo lang als gewoon met je vinger lang op het scherm drukken.

We horen vaak het argument dat het toevoegen van muisondersteuning het mobiele aspect van de iPad weghaalt, maar dat is een zwak argument, het is juist een extra toevoeging/optie om zoiets toe te voegen. Sterker nog, zelfs de iPhone ondersteunt Bluetooth-toetsenborden en dat is een telefoon.

Ik snap wel waarom Apple deze feature niet toevoegt, omdat de tablet dan in het vaarwater komt van de MacBook-lijn. Maar is dat juist niet de bedoeling als je het apparaat neer wilt zetten als laptopvervanger?

Handschriftherkenning is ondermaats

Als je de advertenties van Apple bekijkt, zie je dat het bedrijf de pencil als een instrument voor tekenaars neerzet. Zelden zie je maar mensen schrijven met deze stylus. Waarschijnlijk omdat de achterliggende technologie nog niet toereikend is en dat is jammer. Zeker omdat het schijven met de pencil een fijne, vloeiende ervaring is.

Het gaat helaas mis als je geschreven teksten vertaald moeten worden naar platte tekst, daaraan merk je dat dat toch vaak de mist in gaat. Alleen de Notability-app heeft het goed voor elkaar, de rest voelt stroef en lastig aan.

Notes Plus en Nebo kunnen je geschreven tekst nog behoorlijk goed omzetten naar platte tekst, maar je zal toch goed je best moeten doen en in sommige gevallen overdreven netjes moeten schrijven om te voorkomen dat omgezette teksten vol met fouten zitten.

Een mooi voordeel is wel dat de ingebouwde splitscreen-functie het makkelijk maakt je handgeschreven notities van een app als Notes over te hevelen naar een andere app als iA Writer.

Missende 'essentiële' productiviteits-apps

Tijdens het werken met m'n iPad pro kwam ik er gek genoeg achter dat de iPhone vaak een betere tool is voor productiviteit onderweg. Ik vond dat heel raar voor een "Pro"-apparaat. Je zou verwachten dat zo'n professioneel apparaat apps aan boord heeft voor het bekijken van aandelen, opnemen van gesprekken (voice notes) of tenminste een rekenmachine aan boord heeft. Ook de weer-app is niet aanwezig, deze staan allemaal wel op de iPhone.

Dat hoeft niet veel uit te maken aangezien er waardige 3rd-party alternatieven zijn, maar het probleem is wel dat je die niet kan bereiken vanuit het control center. Stel je toch eens voor hoe ons "What's a computer" meisje zich voelt als zij even snel wilt berekenen hoeveel haar gemaakte kunstwerken moeten opleveren, maar geen calculator ziet staan in haar control center. Dat wordt ploegen door de vele rekenmachine-apps in de appstore, daar gaat je professionaliteit.

Ik heb, als journalist, vaak genoeg mijn smartphone uit m'n zak gehaald en direct vanuit control panel een gesprek opgenomen waar ik later mooie quotes uit kon halen. Met de iPad Pro kan dat dus niet en het kost weer extra tijd. Met 3rd party-apps als Rev of Just Press Record krijg je dat alsnog voor elkaar.

De afwezigheid van deze apps zorgt er dus voor dat je extra handelingen moet doen voordat je kan beginnen met bepaalde werkzaamheden. De reden dat deze apps niet worden meegeleverd is omdat Steve Jobs het destijds niet mooi vond hoe deze apps werden uitgerekt op zo'n groot scherm. Apple heeft inmiddels genoeg tijd gehad dit probleem op te lossen, maar het is dus niet gebeurd.

Populaire apps blijven soms achter

Sommige frustrerende beperkingen hebben helemaal niks met Apple te maken. Je Windows/Linux/Android-collega's kunnen een populaire app gebruiken waar iedereen mee moet werken, maar je hebt geen garantie dat de maker van deze applicatie ervoor zorgt dat de iPad versie net zo up to date is als de andere versies.

Zelfs Google heeft zich hier een keer schuldig aan gemaakt met Docs. Het is 't meest gebruikte programma voor het schrijven, delen en bewerken van documenten, maar het duurde bijna een jaar voordat de split-screen multitasking functie werd ondersteund. Tegen die tijd werd deze functie al door bijna alle andere tekst-editors ondersteund.

Dat betekende dat ik, als freelance schrijver, constant heen en weer moest switchen van de app waarin in aan het werk was naar Google Docs. Uiteindelijk bleef ik maar heen en weer copy-pasten. Dit werkte wel, maar snel is anders.

Deze problemen liggen nu misschien deels achter ons (wij kijken naar jou, Gmail-app), maar we vragen ons wel af of het geen kwestie van tijd is voordat dit weer met andere apps gaat gebeuren. Wij hebben in het verleden vaker gezien dat bepaalde features (of apps in het algemeen) niet in Apple's store mogen worden aangeboden omdat deze niet voldoen aan Apple's eisen.

In het geval van Google vinden we het maar raar dat de split-screen functie nu nog steeds niet door alle Google-apps wordt ondersteund. Als we kijken naar de capaciteit van Google zou je bijna denken dat ze dit met opzet doen.

Bestandssysteem nog steeds waardeloos

Als je met verschillende bestandstypes werkt en deze moet versturen en/of ontvangen en deze dus als bijlage in een e-mail moet toevoegen, wordt je gillend gek als je dat moet doen op een iPad Pro. Bestandsmanagement is namelijk nog steeds verschrikkelijk. Apple heeft na jaren eindelijk wel een stapje richting de gebruiker gezet met de Files-app, maar het blijft een rommelig zootje als je het vergelijkt met macOS, Linux, Android of Windows.

Je moet nog steeds flink vooruit denken als je gaat werken aan grote projecten omdat het praktisch onmogelijk is nieuwe mappen aan te maken op specifieke locaties op de iCloud-schijf vanuit een app. Er is wel een optie om bestanden "Op mijn iPad" op te slaan, maar dat zal je nog veel meer hoofdpijn bezorgen (en dat terwijl het zo makkelijk klinkt).

Een voorbeeld: Ik wil een Pages-bestand opslaan als een PDF en deze later opsturen naar iemand anders. Ik moet eerst een "documents"-map aanmaken op de iCloud drive via de Files/Bestanden-app. Vervolgens moet ik terug gaan naar de Pages-app en het document exporteren als PDF naar de nieuwe Documents-map. Ik wil de PDF hernoemen voordat ik deze opstuur (dat staat wel zo netjes), maar dan moet ik dus weer switchen naar de Files/Bestanden-app en navigeren naar de opgeslagen iCloud-locatie en de naam daar wijzigen. Ten slotte moet ik de Mail-app openen en vanaf daar dus weer op zoek gaan naar het bestand in iCloud om deze als bijlage toe te voegen.

Volg je het nog? Dit is nog een makkelijk voorbeeld, stel je toch eens voor als iemand je een zip-bestand stuurt met verschillende bestandsformaten. Eerst moet je op zoek naar een 3rd-party zip-app (en geloof mij, die zijn ook niet allemaal even goed). Stel dat de maat van een van de afbeeldingen uit dat zip-bestand moet worden aangepast, ook daarvoor zal je weer de appstore in moeten duiken want iOS kan dat standaard niet. Als je klaar bent moet alles weer terug en het liefst in één zipbestand. Pfff, ik word al moe als ik eraan denk.

En het gaat maar door en door en door. Het is niet onwerkbaar, maar je moet wel behoorlijk inventief zijn als je zulke handelingen uitvoert en dat terwijl dat op andere systemen zo ontzettend makkelijk is. Ronduit frustrerend!

Dat gezegd hebbende, werk ik al twee jaar lang met de iPad Pro, maar grijp ik tegelijkertijd soms nog steeds naar m'n MacBook Pro als ik zwaarder werk moet doen. Dat is toch een stuk handiger en het is nog lichter ook.

De iPad Pro kan misschien in de nabije toekomst wel een echte laptopvervanger zijn, maar Apple zal nog een paar grote stappen moeten maken om enkele grote basiselementen grondig onder handen te nemen.