Deep Blue voerde een soort brute force-schaakaanval uit en berekende de uitkomsten van 200 miljoen zetten per seconde en kon zich daarmee meten met de schaakgrootmeester. In het eerste deel van de befaamde partij verplaatste Deep Blue zijn toren in de 44ste zet opeens op een zeer onverwachte - en zinloze - manier. Dat verbaasde Kasparov omdat het een nutteloze zet leek. Hij trok de conclusie dat de supercomputer meer dan 15 zetten vooruit - zijn eigen maximum - kon denken.

Computer raakt in loop

Maar de vreemde manoeuvre was het gevolg van een vastloper. Deep Blue raakte in een loop met zijn brute force-berekeningen en omdat de speeltijd niet mocht verlopen, had IBM hem zo geprogrammeerd dat hij in het geval van een loop van x-seconden een willekeurige toegestane zet zou doen, legt Silver uit. Vandaar de vreemde zet.

Daarna veranderde het spel. Kasparov begon in de tweede sessie langzaam en strategisch te spelen en gaf de computer veel meer krediet dan hij verdiende. Uiteindelijk gaf de kampioen het op, omdat hij er vanuit ging dat hij verslagen was. Naderhand bleek dat als hij doorgespeeld zou hebben, het spel zou zijn geëindigd in remise en niet in verlies voor De Mensheid.

Als je een kwartier de tijd hebt: dit is de video van Nate Silvers FiveThirtyEight.