De software is beschikbaar voor Linux, Mac OS X, Solaris en Windows. Nieuwkomer is het Apple-platform, want op dit moment draait de software alleen in een X-Windows omgeving wat nou niet bepaald uitnodigt om met het kantoorpakket aan de slag te gaan. We testten dan ook de nieuwe Apple-editie, die functioneert op Intel-gebaseerde machines.

De download is 168MB (157MB voor Linux, 145MB voor Windows en de Solaris-adepten moeten voor Intel of Sparc respectievelijk 180 en 197MB ophalen). De installatie is bij Mac OS X niet meer dan het slepen van een bestand naar de toepassingen en ook de Linux-gebruiker krijgt geen vragen naar zijn hoofd. Voor de Windows-gebruiker is er de vertrouwde setup-procedure. Daarna is het eerste verschil merkbaar: het openingsscherm biedt de mogelijkheid te kiezen voor het type document, het toevoegen van extensies en laat een frisse indruk achter.

Welkomstscherm OpenOffice 3.0. OOXML

Een grote verbetering is een importfilter voor het nieuwe Microsoft OpenXML-formaat dat standaard is voor Microsoft Office 2007. Dat is een grote stap vooruit, omdat de tool van de marktleider nu eenmaal .docx-documenten aflevert. Het inlezen gaat op zich goed, waarbij af en toe een titelbalk verschoven is. Lastiger is het, wanneer er wijzigingen op het document worden uitgevoerd. Want het importfilter mag dan aanwezig zijn en goed werken, exporteren in OOXML is nog niet mogelijk. Dat betekent dat export in .doc-formaat moet plaatsvinden en tijdens het converteren nog meer gegevens verloren kunnen gaan.

Het importfilter voor OOXML vertoont nog enkele problemen. Veel gebruiksvriendelijker

Het pakket is wel veel gebruikersvriendelijker geworden. Zo is er een handige functie in het systeem gekomen om meerdere pagina's naast elkaar te bekijken, een mogelijkheid die in concurrerende pakketten al vele jaren beschikbaar was en echt als een groot gemis gold. Ook de tekstverwerker wint op het gebied van gebruikersvriendelijkheid. Zo worden notities bij tekst eindelijk links naast de tekst geplaatst en daarmee wordt een langdurige irritatie weggenomen.

Grafieken werken een flink stuk beter. Het is bijvoorbeeld mogelijk om uit een grotere reeks getallen een grafiek te maken, waarbij correlatie wordt toegepast en vooral wetenschappelijke documenten nu een meerwaarde krijgen. Voor het werken met afbeeldingen is de crop-functionaliteit stevig onder handen genomen. Dat was hard nodig ook, want in het verleden was het aanpassen van afbeeldingen alles behalve eenvoudig. Wie met standaard assen rond grafieken niet uit de voeten kan, hoeft slechts een vinkje te plaatsen om ze automatisch om te draaien. Tot slot verdient de mogelijkheid om zowel een waarde als een percentage naast een taartgrafiek te zetten een vermelding. Zo laat een overzicht helemaal niets te wensen over. Als de grafiek te vol is dan is het mogelijk om de waarden te verplaatsen, waarbij OpenOffice.org automatisch een verbindingsstreepje plaats. Zo is duidelijk wat waarbij hoort.

Maar misschien is de meest inventieve functie wel het werken met spreadsheets, die momenteel 1024 kolommen aankunnen. Het is namelijk mogelijk om een werkblad met anderen te delen, wijzigingen door hen te laten uitvoeren en vervolgens de resultaten te integreren. Ook als er meerdere mensen aan de cijfers hebben geknutseld. Natuurlijk is daarmee geen compleet SharePoint-alternatief geboden, maar voor de meeste toepassingen waar input van anderen nodig is, is dat wel een steun in de rug.

Niet perfect

Overigens is niet alles helemaal perfect. Zo werkt de databasefunctionaliteit wel, maar echt lekker is het allemaal niet. Waar Microsoft Access ook intuïtief werkt, valt hier op dat er wel erg veel geklikt moet worden. Ook blijken er veel kleine foutjes te zijn, die waarschijnlijk na het bètastadium verwijderd moeten zijn. Toch is die functionaliteit niet erg uitnodigend.

Het is duidelijk dat OpenOffice.org een grote sprong voorwaarts heeft gemaakt, de gebruikersvriendelijkheid flink is toegenomen. Het grootste geschenk is zonder twijfel voor de Mac-gebruiker die eindelijk een eigen open-sourcepakket beschikbaar heeft. Al kunnen Mac-fans gebruikmaken van NeoOffice dat gratis is voor wie geduldig wacht tot de gratis versie beschikbaar is.

Natuurlijk is de test wel gebaseerd op een bèta en daar moet je veel voor lief nemen. Zo crashte de applicatie twee keer, maar gelukkig ging door de automatische herstelfunctie geen informatie verloren.

Bron: Techworld