Android is door de jaren heen visueel, conceptueel en functioneel flink veranderd en uitgegroeid van een allegaartje tot een strak en gestroomlijnd besturingssysteem. Wij bekijken alle versies nog even in vogelvlucht.

Android 1.0 tot 1.1

Android kwam officieel uit in 2008 met versie 1.0, een release zo oud dat deze nog niet eens een codenaam heeft. Het was een behoorlijk uitgekleed systeem en had nog geen Google apps als Gmail, Maps, Calendar en YouTube. Deze zijn later pas toegevoegd.

Android 1.5: Cupcake

Aan het begin van 2009 kwam Google uit met Android 1.5. Het was de eerste keer dat er een versienaam werd gekoppeld aan het besturingssysteem. De interface werd flink uitgebreid en er werd een on-screen toetsenbord toegevoegd. Dit was hard nodig want er kwamen steeds meer smartphones uit zonder hardwarematig toetsenbord.

Lees ook: 6 geweldige toetsenbord-smartphones

Cupcake was ook de eerste versie met een framework voor third-party app widgets, een feature die inmiddels wordt gezien als een van de belangrijkste elementen in het besturingssysteem. Ook de ingebouwde videospeler was een nieuwe feature.

Android 1.6: Donut

Android 1.6 kwam aan het einde van 2009 op de markt en vulde enkele leegtes die de vorige versie plaagde: de mogelijkheid met verschillende schermresoluties om te gaan en ondersteuning voor (Amerikaanse) CDMA-netwerken.

Ook was dit de eerste versie die de universele zoekbalk aan boord had.

Android 2.0 tot 2.1: Eclair

Eclair kwam slechts zes weken na Donut op de markt. De 2.1-update beef dezelfde naam houden en kwam enkele maanden later uit. Deze versie van Android was de eerste release die door het grote publiek werd opgemerkt. Verschillende grote smartphone-fabrikanten gebruikten het systeem om de strijd aan te gaan met Apple's iPhone en in Amerika waren het vooral Motorola en Verizon die het grote publiek bewogen te gaan voor het besturingssysteem en in Nederland was dat HTC met de Desire-lijn.

De Motorola Droid (ISM Verizon) reclamecampagne De HTC Desire-reclamecampagne

Deze versie van Android werd verder uitgerust met een ingebouwd turn-by-turn navigatiesysteem en real-time verkeersinformatie (ongehoord in de smartphone-wereld destijds). Daarnaast kon het systeem overweg met live wallpapers en had het een speech-to-tekst-functie. Ten slotte werd in deze versie de pinch-to-zoom-functie toegevoegd tot grote woede van Steve Jobs die de oorlog aan Google.

Android 2.2: Froyo

Vier maanden later kwam versie 2.2, Froyo op de markt en het bevatte vooral veel verbeteringen onder de motorkap. Enkele bekende features zijn het dock onderaan het homescreen, voice actions en ondersteuning voor Flash, iets waarmee het Apple succesvol aftroefde.

Apple had Flash namelijk eerder doodverklaard, maar was daar in de ogen van het grote publiek veel te vroeg mee. Google (maar ook Nokia) gooide hoge ogen door het formaat (voorlopig) wel gewoon te ondersteunen.

Android 2.3: Gingerbread

Ook deze versie had vooral veel verbeteringen onder de motorkap en aan het uiterlijk werd hier en daar een beetje geschaafd. De kenmerkende groene kleur (die vooral te zien was aan de mascotte) kwam nu op meerdere plekken in het besturingssysteem terug.

Deze versie kwam uit in 2010.

Android 3.0 tot 3.2: Honeycomb

2011 was nogal een vreemde periode voor Android. Het bedrijf hinkte met deze versie van het besturingssysteem op twee gedachtes en wilde een systeem uitbrengen dat speciaal was ontwikkeld voor tablets. Deze versie was niet geschikt voor smartphones en was volledig closed-source.

Uiteindelijk is deze versie van Android een stille dood gestorven, maar veel van de UI-ideeën zijn uiteindelijk terecht gekomen in modernere versies van Android. Denk daarbij aan on-screen-knoppen en een kaartachtige interface.

Android 4.0: Ice Cream Sandwich

Ook deze versie van Android kwam uit in 2011 en leende veel elementen van Honeycomb. Android 4.0 was geschikt voor zowel tablets als smartphones, maar de holografische stijl van de vorige versie werd weggelaten.

Ice Cream Sandwich (ICS) legde de nadruk wat meer op het swipen tussen verschillende schermen en er werd een begin gemaakt van een gestandaardiseerd design-framework genaamd Holo.

Android 4.1 tot 4.3: Jelly Bean

In deze versies van Android werd er verder gebouwd aan de frisse basis die ICS had gelegd en veel elementen werden gefinetuned. Het geheel zag er wat gestroomlijnder uit en moest zo de gemiddelde gebruiker aanspreken.

Jelly Bean werd verder uitgerust met een onderdeel dat later bekend zou staan als Google Now. Daarnaast werden interactieve notificaties toegevoegd, kon er met behulp van spraakopdrachten gezocht worden op het systeem en het was mogelijk meerdere gebruikers aan te maken op je smartphone. Ook werd het gebruik van widgets flink gepromoot. Het was namelijk mogelijk die toe te voegen aan je lockscreen. Helaas is deze feature weer stilletjes verdwenen in latere versies, waarschijnlijk vanwege beveiligingsrisico's.

Android 4.4: KitKat

Aan het eind van 2013 was het over en uit voor Android's duistere tijdperk. De donkere tinten van Gingerbread en de blauwe tinten van Honeycomb maakten plaats voor lichtere, vrolijkere kleuren. Het systeem werd standaard uitgerust met lichte achtergronden, neutralere highlights en transparante statusbalken.

Android 4.4 was de eerste versie die overweg kon met de "Ok Google"-spraakopdracht en een "permanente" zoekbalk.

Android 5.0 en 5.1: Lollipop

Google gooide het uiterlijk van het systeem weer flink op de schop. In 2014 kwam versie 5.0 en werd de Material Design-standaard geïntroduceerd. Dit uiterlijk is tot aan de dag van vandaag te vinden in Android.

Het kaartachtige concept kreeg de boventoon en alle systeemelementen maken er gebruik van, van de notificaties tot aan het multitask-scherm en het vergrendelingsscherm.

Android 6.0: Marshmallow

De versie van Android die in 2015 uit kwam was een vrij kleine release. Er werd hier en daar wat bijgeschaafd, maar deze kleine aanpassingen hadden een grote impact. Het was (eindelijk) mogelijk fijnmazig appmachtigingen te wijzigen. Verder werd officiële vingerafdruklezer- en USB-C-ondersteuning toegevoegd.

Een ander mooi element was de screen-search-feature genaamd Now On Tap. Deze feature werd niet het succes waarop Google hoopte en werd uiteindelijk geschrapt.

Android 7.0 en 7.1: Nougat

Deze versie kwam uit in 2016 en had native splitscreen-ondersteuning. Een nieuw appsysteem voor het bundelen en organiseren van notificaties en een data saver-feature. Ook is het mogelijk sneller te switchen tussen apps door snel te dubbeltappen op de home-knop om op een alt-tab-achtige manier.

Een van de grootste toevoegingen is toch wel de Google Assistant en de aankondiging dat de fabrikant met een eigen smartphone op de markt zou komen, de Pixel. De assistent is een kritiek component van Android en heeft een grote rol gekregen in nieuwere versies van Android.

Android 8.0: Oreo

En dat brengt ons bij 2017, het jaar dat Oreo uitkwam. Deze versie werd uitgerust met notification snoozing, Picture in picture-mode en meer controle over de manieren waarop apps je notifications kunnen sturen.

Oreo heeft ook enkele elementen gekregen die het systeem iets meer laten lijken op Chrome OS wat aangeeft dat Google er hard aan werkt de twee systemen dichterbij elkaar te brengen.

Android 9.0 Pie

Android 9 kwam begin augustus 2018 in de wereld na maandenlange evolutie in publieke betapreviews.

Pie's grootste verandering is het nieuwe navigeren via gestures, dat de traditionele Android Back, Home en Overview-toetsen kunnen worden omgeruild voor één enkele multifunctionele Home-knop en een reeks gestures.

Android 9 heeft verder een hoop opmerkelijke productiviteitsfuncties, waaronder een universeel systeem voor het beantwoorden van berichten, een effectievere methode voor het beheer van schermafbeeldingen, intelligentere systemen voor energiebeheer en het regelen van de schermhelderheid. En natuurlijk is er geen gebrek aan kleinere, maar nog steeds belangrijke verbeteringen verborgen in de vulling van Pie, zoals een slimmere manier om Wi-Fi-hotspots aan te pakken, een welkome verfrissing van Android's Battery Saver-modus en een handige nieuwe aanraking voor vingerafdruksensoren.

Android 9 heeft tal van verbeteringen onder de motorkap, met inbegrip van een verscheidenheid van significante privacy en veiligheidsverbeteringen. En dan zijn er ook nog een hoop visuele tweaks, zoals een bijgewerkte look voor meldingen, het aangrenzende Quick Settings-paneel en een ambitieuze reeks van extra animaties in de hele interface.

Lees ook: Android 9 is uit! Dit moet je weten

Conclusie

Android heeft zich flink bewezen de afgelopen tien jaar en gezien het marktaandeel zal het systeem voorlopig een grote rol blijven spelen in de smartphonemarkt. Daarnaast wordt het besturingssysteem ook steeds vaker gezien op non-smartphones waardoor deze rol alleen nog maar prominenter wordt. Het toevoegen van Android-ondersteuning aan Chome OS bevestigt alleen maar dat Google grootse plannen met het systeem heeft en dat het een ecosysteem is dat, onder andere dankzij z'n open karakter, extreem flexibel is.

Van harte gefeliciteerd Android, op naar de volgende tien jaar!