Voor een MBR-disk is twee terabyte momenteel een grens. Verder biedt een MBR-disk slechts ruimte aan vier primaire partities en biedt totaal geen redundancy voor de data. Bij GPT-disks zijn de grenzen een beetje verruimd. In totaal kunnen er 128 partities per disk worden gemaakt. Er zijn redundancy opties en de maximale grote per partitie is 18 exabyte (EB), 1.000.000 terabyte! Daar kunnen we wel even mee vooruit. En het is ook nog even wachten op de fysieke mogelijkheden voor een harddisk(s).

GPT-disks

Maar wat is nu een GPT-disk? Een GPT-disk heeft een array tabel aan partitie-ingangen (partition entry’s), waar zowel het begin als het einde van een Logical block Addressing (LBA) staan, zodat iedere partitie apart beschreven staat. Daarnaast krijgt iedere partitie een type en een uniek identificatienummer toegewezen. Het type beschrijft wat er in de partitie staat. Bijvoorbeeld: dit is een logical disk manager voor Windows NTFS systemen of Windows Recovery Environment. Maar het kan ook een data partitie of RAID partitie zijn voor Linux.

Iedere partitie krijgt een GUID (Global Unique Identifier). De GUID maakt de partitie uniek, waardoor deze herkenbaar en verplaatsbaar wordt. Als klap op de vuurpijl wordt de partitie tabel voorzien van een CRC32 checksum, waardoor veranderingen makkelijk gedetecteerd kunnen worden. Dit maakt het wel moeilijker te troubleshooten met bijvoorbeeld een hex editor. Maar daarvoor krijgen we uiteraard voordelen terug. Windows 7 is helemaal klaar voor de toekomst. Met GPT-disks kunt u voorlopig genoeg ruimte reserveren voor alle data die u wilt opslaan.

Menno Knol is productmanager en trainer bij Compu’Train Bron: Techworld